Harrington on Hold'em (HOH) was in principe bedoeld als één dik boek, maar uit ruimte overwegingen, aldus Harrington, is het boek opgesplitst in twee delen. Ik vond dit persoonlijk in de praktijk zeer goed werken omdat HOH1 de fundamenten besprak die nodig zijn om succesvol te zijn in NLHE toernooien. HOH2 daarentegen bespreekt gevorderde en zeer goed bruikbare concepten.

HOH2 begint met het "Making Moves" hoofdstuk, volgens Harrington zelf bedoeld als het laatste deel van HOH1. Continuation bet? Squeeze play? Post-oak bluff? Dit zit allemaal in het repertoire van een goede toernooi speler dus je kan het jezelf niet veroorloven achter te blijven.

De twee volgende hoofdstukken zijn mogelijk de meest belangrijke toernooi concepten die je zal leren. De concepten draaien om de zogenaamde "inflection point". In de wiskunde is een "inflection point" een punt in een formule waar een verandering plaatsvindt. In poker zijn "inflection point" momenten waar je strategie verandert ten opzichte van de blinds en antes. Harrington legt dit concept uit met "M" en "Q" ratios.

De laatste twee hoofdstukken draaien intensief om het spelen om kleine tafels (short handed) en heads-up. Het ontwikkelen van deze eindfase vaardigheden zijn cruciaal als je ver in een toernooi wil komen en zeker als je er één wilt winnen.

Zoals ook in HOH1 laat ook HOH2 ook de theorie achter de concepten zien aan de hand van echte voorbeelden, vragen en analyses, die in toernooien hebben plaatsgevonden. Dit zorgt ervoor dat de lezer exact begrijpt wat ze hebben gelezen.

Kortom, HOH2 heeft eigenhandig op een revolutionaire wijze het toernooi spel veranderd. Vandaag de dag nog, alhoewel spelers al voorbij Harrington's werk gaan, is HOH nog steeds een fundament voor alle succesvolle toernooi spelers. Het is een must voor elke speler.