Als je net de meest recente uitzending van de World Poker Tour hebt gezien (13 juni) dan ben je getuige van hoe Barry Greenstein en Joe Sebok een voor de rest origineel en vermakelijk programma hebben verpest.

Het einde zal zeker een moreel vs. pokerethisch debat ontketenen, althans dat zou het moeten doen, en ik wil bij de eerste zijn om te zeggen dat de "Robin Hood van Poker" en zijn zoon het volledig verkeerd hebben.

In het "Fathers and Sons" evenement, uitgevonden door de WPT, nemen enkele bekende vader-zoon duo's het tegen elkaar op in een Sit N Go. Telkens als er een speler weg viel of de blinds omhoog gingen moesten de spelers wisselen zodat beiden even lang speelden. Andere noemenswaardige teams bevatten Doyle en Todd Brunson en Barry en Jeff Shulman.

Volgend op de gelijkaardige evenementen met bekende spelers zoals het tornooi met pokerauteurs en het "bad boys" evenementen, was deze speciale show waarschijnlijk WPT hun meest creatieve en interessante idee tot op heden. Maar man, wat heeft het winnende team het einde toch verpest.

Zoals verwacht waren de Brunssons en Greenstein-Sebok de laatste twee overblijvende teams. Dat alleen al zorgde voor voldoende intriges gezien Greenstein Doyle Brunson trotseerde en Sebok het moest opnemen tegen Todd Brunson. Hoewel Greenstein-Doyle gelijkwaardig zijn aan elkaar, was het interessant om te zien of Todd Brunson, die duidelijk een grote favoriet is tegen Sebok, tijdens zijn beurt hun chiptekort kon terugwinnen.

Todd is er niet in geslaagd. De kaarten bleven gunstig te zijn voor Sebok en wanneer de A-10 van Sebok stand hield tegen Brunson's Q-8, waren hij en trotse vader Greenstein het beste vader-zoon duo van de WPT show.

Dat is allemaal goed en wel, ware het niet dat het programma daar niet eindigde. WPT had namelijk een bonus in aanbieding, namelijk een heads-up match tegen vader en zoon en de winnaar was meteen ook de winnaar van het tornooi. Hij ging dan naar huis met $25000 en een prachtige trofee.

Dat was redelijk geweldig en onverwachte wending in een al geslaagd programma. Het probleem is dat Greenstein en Sebok het hebben verpest. Je kon het al vermoeden aangezien hun heads-up match pas 2 minuten voor het einde werd getoond.

Maar in een absurde en duidelijk afgesproken scène zegden zowel Greenstein als Sebok dat ze het niet over hun hart konden krijgen om tegen elkaar te spelen en besloten ze beide bij de eerste hand all-in te gaan zonder naar hun kaarten te kijken. Leuk... Greenstein kreeg A-Q en won van Sebok's K-2 en de "winnaar" was bekend. Het vertellen wat een geweldige zet het wel niet was maakte deze scène alleen maar erger. Het was alsof het belachelijk einde van de film 'Lucky You' tot leven kwam en deze imitatie was geen prettig zicht.

Het moet genoteerd worden dat het zeer onwaarschijnlijk is dat de WPT opgezet is met dit resultaat. Ten eerste heeft hun prijs hierdoor eigenlijk geen waarde meer. Erger nog, fans keken omdat ze een match wilden zien en hoewel Doyle vs. Todd Brunson de crème de la crème geweest zou zijn, waren Greenstein en Sebok eigenlijk verplicht om een degelijke match af te leveren, zelfs al is Sebok een 4 tegen 1 underdog tegen zijn vader.

Als ze werkelijk zo'n moreel dilemma hadden met de gedachte dat ze elkaar moeten trotseren, dan respecteer ik dat, maar NEEM DAN NIET DEEL AAN HET TORNOOI! Het is erg onwaarschijnlijk dat deze twee gasten gedwongen werden om tegen hun wil deel te nemen en als je gaat spelen dan ben je ethisch en misschien contractueel gebonden om het goed te doen.

Nu ik er aan denk, ik herinner me geen verwijzing over deze poker grondregel in Greenstein zijn boek "Ace on the river", maar misschien zou hij beter een hoofdstuk over dit onderwerp toevoegen in zijn volgende edities. Namelijk, speel nooit soft.

Collega professional en gerenommeerde auteur Phil Gordin heeft vaak gezegd dat een winnende speler bereid moet zijn zijn grootmoeder te check-raisen en Greenstein schrijft zelf in "Ace on the river" dat een speler bereid moet zijn om te bluffen met zijn laatste dollar. Maar hij zou niet bereid moeten zijn om tegen zijn zoon te spelen in wat in essentie een freeroll is?

Iemand, liefst Greenstein of Sebok, verklaar dit alstublieft. Het zou veel verstaanbaarder zijn als dit een normaal WPT evenement zou zijn en beide voor een verschil van $500000 tussen eerste en tweede plaats moesten spelen. Dat is een gigantisch bedrag dat een effect kan hebben op hun professioneel en persoonlijk leven en het is aannemelijk dat ze achter de schermen het prijzengeld verdelen en spelen voor de titel is dan een geldige oplossing.

Maar waarom zou je in de simpele geest van competitie en poker niet hard spelen voor een vader-zoon titel? En welk beter moment dan wanneer er geen risico aan is verbonden? Zelfs voor doorwinterde professionals is een $25000 buy-in niets om zomaar te bespotten. Het is het zeker waard om voor te spelen, vooral wanneer je niets te verliezen hebt.

Tot op een zekere graad kan dit debat gevoerd worden in iedere sport. Het doet me denken aan enkele jaren geleden toen een vrouwelijke speler van een schoolbasketbalteam met een gebroken been naar de korf werd geëscorteerd zodat ze een record in gescoorde punten kon verbreken. Dat zou men niet mogen hebben toestaan en het equivalent in poker ook niet.

Om een andere vader-zoon analogie te gebruiken, kan je inbeelden dat Roger Clemens weigert te pitchen naar zijn zoon Koby in een All-Stars game wanneer ze toevallig tegenover elkaar komen te staan? Ik betwijfel het en een woord advies voor de jongere Clemens moest deze situatie zich ooit voordoen - buk. Jammer genoeg was het Greenstein en Sebok die rekening hebben gehouden met dit advies, maar het enige wat ze hebben ontweken is hun verantwoordelijkheid om een competitieve match te spelen.