Ik ben onlangs terug gekomen van een van de meest verrijkende poker trips die ik in lange tijd heb gemaakt. Nee, dit is geen artikel over hoeveel geld ik overzees heb gewonnen. Het was een lonende trip op een andere manier. Maar voor ik je vertel hoe het uniek lonend was, zou ik graag willen dat je een beetje meer nadenkt over poker spelen en geld.

Denk hier eens over na. In het jaar 2001, heeft The New York Times vastgesteld dat 45 miljoen Amerikanen poker spelen op een regelmatige basis. Dat was lang voor internet poker en de World Poker Tour op televisie. Wat denk je dat tegenwoordig het aantal is? 70 miljoen? 100 miljoen?

Laten we terughoudend zijn en er vanuit gaan dat 50 miljoen Amerikanen regelmatig poker spelen. Wat wil regelmatig zeggen? Elke dag? Elke week? Elke maand? Laten we zeggen dat dit maar een gemiddelde van 10 sessies per jaar betekent. Ik weet dat dit aantal waarschijnlijk extreem laag is, maar blijf even bij me.

Met hoeveel geld denk je, dat mensen gemiddeld willen spenderen aan poker spelen per sessie? Hiermee bedoel ik het geld wat ze meenemen naar de tafel - niet hoeveel ze verliezen. Laten we nogmaals aan de voorzichtige kant blijven en er vanuit gaan dat pokerspelers gemiddeld en op een regelmatige basis 20 dollar meenemen naar een tafel.

Als we naar deze opzettelijk onderschatte cijfers kijken, is het aantal Amerikanen dat jaarlijks poker speelt absoluut verbluffend. Het is 10 miljard per jaar. Denk hier eens over na. $10,000,000,000.00. Dat is heel veel geld.

Denk nu eens ergens anders aan. Denk eens aan het imago van poker en pokerspelers in de ogen van het grote publiek. Erg positief? Negatief? Een beetje negatief? Ik denk dat de meeste mensen het laatste imago toeschrijven aan poker. Ok, het verandert. Maar de meeste mensen zouden nog steeds een poker speler ergens onder een bowler zetten, maar boven een politicus - niet helemaal onderaan als het op respect aankomt, maar ergens onder het midden.

Wij als serieuze pokerspelers, voor het grootste deel denk ik, zouden dat imago graag positief veranderen - al is het maar om sponsoren te trekken voor toernooien en meer positieve publiciteit te brengen aan het spel waar we van houden. Het is waar, sommigen van ons houden van het ouderwetse, ietwat donkere imago van een schooier. Maar als we het beste voor het spel willen, is meer respect en positieve aandacht goed of niet?

Denk ten slotte eens hieraan. Een-tiende van een procent. .001. Dat is bijna niks. Het is een tiende van een tiende van een tiende. 1/10de van een cent. Bijna niks, toch?

Als de pokergemeenschap een tiende van een procent van al het geld dat we winnen, aan goede doelen zou geven, zouden we niet minder dan $10 miljoen dollar per jaar doneren. Dat is een hoop geld voor goede doelen - genoeg geld om opgemerkt te worden - genoeg om respect te krijgen van zelfs de meest kritische anti-gok ijveraars.

Het is meer dan zomaar een gedachte. Veel mensen zijn al begonnen met het organiseren van dergelijke pokertoernooien voor liefdadigheidsinstellingen. En weet je wat: deze toernooien zijn populair.

OK. Terug naar mijn oorspronkelijke verhaal - Mijn verrijkende poker-trip. Ik speelde een perfect liefdadigheids-toernooi. Ik won geen cent, hoewel ik achtste van de bijna honderd deelnemers werd. In feite kostte het me $100. Maar het was nog steeds erg lonend. Ik speelde in een liefdadigheidstoernooi in Port Chster, New York, dat werd gehouden voor Multiple Sclerose. Jason Daloia runde het. Zijn schoonmoeder, die aan MS lijdt, inspireerde hem. Hij deed een geweldige daad. Hij bracht bijna 100 mensen bij elkaar die in totaal meer dan $20,000 bij elkaar brachten om No Limit HOld'Em te spelen voor erg leuke prijzen (hoewel geen cash) en een goede zaak.

Wij als deelnemers speelde op ons best - voor ongeveer 7 uur - en hadden een dubbele beloning. Het spel was spannend, goed georganiseerd en dramatisch - en het product was niet alleen de prijs op het einde maar ook het bevredigende gevoel dat we wisten een verschil in de wereld te hebben gemaakt, door duizenden dollars bij elkaar te krijgen om een ernstige ziekte te helpen overwinnen.

Velen van ons die meededen werden geinspireerd door mensen die we kenden met MS of door onze zorgen over deze mysterieuze verkreupelaar van volwassenen op middelbare leeftijd. Maar elk goed doel is een potentieel benefiet. Het enige wat nodig is, is iemand met veel energie en organisatievaardigheden, een goed doel, en een paar geinteresseerde pokerspelers.

Jason runde dit toernooi waarbij bijna 100% van de $100 buy-in en $100 rebuys en add-ons naar het goede doel ging. Er waren geen cash-prijzen dus het enige bedrag dat niet naar het goede doel ging, ging naar een paar grote prijzen, de huur van de hal en voor het eten voor het evenement. De dealers werkten vrijwillig mee. De fabrikanten doneerden de chips en kaarten. Card Play Magazine gaf heel genereus een exemplaar van hun laatste tijdschrift aan elke deelnemer. De presentator (ik) doneerde mijn medewerking en veiling-vaardigheden om nog meer geld binnen te halen voor het goede doel.

Het lijkt erop dat dit MS Liefdadigheidstoernooi nog wel een tijd zal blijven bestaan. Hou het in de gaten. Misschien zien we het wel als een toegevoegd evenement aan de World Poker Tour over een tijd. Ik hoop het. Het zou een perfect goed doel helpen en het poker imago een positieve draai geven. Dit MS liefdadigheidstoernooi is natuurlijk niet het enige liefdadigheidstoernooi in de stad. Verre van zelfs. In de laatste twee weken hebben vijf verschillende groepen me benaderd voor hulp bij het organiseren van een liefdadigheidstoernooi.

Er zijn verschillende manieren waarop deze goede doelen hun geld innen van de evenementen. Sommigen nemen alleen maar 25% tot 50% van de buy-ins en doneren dit aan het goede doel, om vervolgens het toernooi hetzelfde te spelen als in een casino, met de prijzenpot die uitgekeerd wordt aan de winnaars. Sommige toernooien hebben de belofte van spelers, voor het toernooi van start gaat, dat een bepaald percentage van de potentiele winst naar een vastgesteld goed doel gaat. Toch doen anderen het door geld in te zamelen om mee te kunnen doen, zoals een sponsorloop. Pokerspelers doen mee in dit soort evenement met een startende chip stack die hoger wordt naarmate je meer geld hebt ingezameld voor het toernooi. Als je het over een aansporing hebt om je vrienden en familie aan een goed doel mee te laten doen.

Het komende jaar zijn er vast en zeker veel mogelijkheden voor pokerspelers om in dergelijke toernooien mee te doen. Als je dit nog niet hebt gedaan, kan ik je verzekeren dat meedoen in deze toernooien veel plezier brengt en lonend is - zeker de moeite waard om het entreegeld te betalen. Ik ben ervan overtuigd dat de publiciteit en goede wil dat ze voor poker en pokerspelers creëren erg goed is voor het spel. En, natuurlijk, het is zeker goed voor de wereld!

Ashley Adams speelt al poker sinds 1961 toen hij het letterlijk op de knie van zijn grootvader leerde. In 1993 begon hij serieus te spelen toen Foxwoods Resort Casino in Ledyard, Connecticut, haar deuren opende. Hij kan vaak worden gevonden aan de $20/40 stud of de $2/5 no limit hold'em tafels.

Ashley runt ook liefdadigheidstoernooien, geeft prive pokerlessen en aan het Bosten Center for Adult Education, hij is een regelmatige gast in radio en televisie programma's (hij is op WBZ-AM, WHDH Channel 7 TV, WGBH-TV, NECN-TV geweest) en heeft binnenkort zijn eigen poker radio programma.