De eerste keer dat een boek van Sklansky tegenkwam, dacht ik het antwoord te hebben gevonden. Toen ik een oude kopie vond van het boekHold'Em Poker for Advanced Players van David Sklanksy en Mason Malmuth, racete ik naar huis om Sklanksy zijn geschrift te lezen alsof het een heilige tekst was. Ik speelde veel in home games, maar mijn mede studenten in de Studenten Unie speelden amper hold'em, en hier had ik een boek die me kon vertellen hoe ik dit moest spelen. Gewapend met mijn speciale kennis van hold'em, het spel van de toekomst, ging ik cowboys en boeren blut maken in LaCenter in Washington (een klein fort ten noorde van Portland, Oregon, waar ik toen woonde). Er werd heel wild gespeeld in die 1-3 dollar game, daarnaast waren veel van de potten multi-way met meerdere bets en mensen die vreemde handen lieten zien. Ik was er vrij zeker van dat geen van deze mensen ooit een poker boek had gelezen

Nadat ik mezelf had 'gesklanskyficeerd', kwam ik met een speciale stijl die mijn spel overnacht zou kunnen veranderen. Mijn matra werd WWSD: What Would Sklanksy Do?" En het antwoord?"Speel tenminste een hand per dag, of je dat nou wil of niet." Nou, dat overdrijf ik een beetje. Maar als je op de Sklanksy manier speeld, dan speel je meestal vreselijk tight, en besteed je uur na een uur met wachten op de nuts.

Sklansky zijn advies heeft een onmiddelijk effect op mijn spel: doordat ik in de pot kom is er geen actie meer. Deze mensen zijn misschien boeren, maar ze zijn niet dom. I kan me herinneren dat ik eens raisede uit late positie met pocket vrouwen en dan de man op de button me zijn pocket negens liet zijn en ze neerlegde terwijl hij zei, "Je moet actie geven om actie te krijgen." Dat was dus een goed resultaat in vergelijking met de keren dat de mensen me actie gaven.

Ik werd opgegeten in multi-way pots waarin ik top paar, top kicker op de flop had. Ik bette out en vond de actie terug toen hij gecapped was tegen vier tegenstanders. WWSD? Folden. Later kreeg ik last van gokkers misselijkheid toen ik erachter kwam dat ik de winnnede hand had weggelegd en iemand anders met pocket vieren de pot binnenpakte. Later leerde ik om grote secties van Sklanksy zijn boek over te slaan en mijn win rate schoot omhoog.

Sklanksy had me misschien teleurgesteld, maar soms ging ik toch nog naar zijn boek terug om wat van zijn teksten te bekijken. En elke keer als ik dit gedaan had, ging ik weer in een losing streak. Bijgeloof? Misschien. Maar wat waarschijnlijker is, is het feit dat in Binion's in Vegas of de Taj Mahal in AC zulk advies simpelweg niet werkt. Sklanksy zijn advies is gewoon niet geschikt voor de games waarin je de meeste Amerikanen in terug vind.online, speel vaker.

De Chips Zeggen Alles

In een normaal spel rond je keuken tafel heeft het patroon van raisen iets weg van een soort gesprekje, maar dan wat vaag. Zeg dat ik de eerste raise maak. Wat ik hiermee bedoel is, "Hey, ik best een goede hand." Jij reraised me en zegt daarmee, " Leuk voor je. Maar je zult ervan verbaasd zijn hoe mijn hand jouw hand zal inmaken." Dan rerise ik, jij reraised mij, etc. We verstaan elkaars bedoelingen enigzins in deze "conversatie," maar dan niet te specifiek.

Dat is niet zo in SklanskyLand. Zeg dat ik op de button ben in een full ring game en iedereen fold naar mij. Ik raise en jij reraised mij uit de big blind. Ik cap. Here is hoe de Sklansky "dialoog" tussen ons zou zijn.:

Mijn eerste raise: "Heads up, mensen, ik heb een sterke hand."

Jouw reraise: "Echt waar? Ik heb een hoge pocket pair, waarschijnlijk koningen of vrouwen."

Mijn tweede raise: "Dan heb ik slecht nieuws voor je maar ik heb azen."

Niet echt een soort conversatie die je tegenkomt in een 10-20 hold'em game die ik speel in downtown Manhattan's Club X (niet de echte naam aangezien poker illegaal is in New York.) Ten eerste is daar folden naar de button zeldzaam. Een hand die gechopped word door de blinds gebeurd meestal minder dan vijf keer per avond, soms niet een keer. Alles word interessanter als de spelers elkaar kennen. Laten we er wat persoonlijkheden insteken.

Ik ben nog steeds aan het raisen van de button, maar de man in de big blind is Adolpho (niet zijn echte naam), een oudere, keurige en slimme Italiaanse man met wie ik veel gespeeld heb in verschillende clubs in de stad voor meerdere jaren. Hoe speelt hij? Simpel gezegd: Adolpho is heel wild en agressief, door hem lijk ik op David Sklanksy en ik ben zelf een zeer agressieve speler (zo erg dat wanneer ik ga zitten, er vaak een grote drukte ontstaat om de plek te krijgen links van me omdat mensen niet willen gokken wat ik doe wanneer ik met hen in een pot zit).

In het scenario dat hierboven word beschreven, waar ik raise vanaf de button, Adolpho weer reraised, ik cap en onze "conversatie" ging zo ongeveer:

Mijn eerste raise: "Hey, Adolpho, alles goed? Ik ben aan het raisen, maar waarschijnlijk heb ik niks. Je weet wel, ik steel je blinds maar."

Wees niet bang vriend. Ik raise terug met mijn monsterlijke ruiten Q-3."

Mijn reraise: "Wow, good hand. Wow, goede hand. Maar ik moet je waarschijnlijk vertellen dat ik een non-suited aas heb of zelfs pocket tweeën. Maar misschien heb ik toch niks en moet ik maar wat met je gokken."

Als je een teleport machine hadden en we haalden wat van de oude grinders uit SklanskyLand naar Club X om te spelen, dan zouden ze dood vallen, klutsend zoekend naar hun pacemakers, terwijl ze zo een play zien. Maar weten hoe je een man zoals Adolpho moet spelen is maar een tipje van de ijsberg: je moet weten hoe je een tafel kunt verslaan vol met Adolphos.

Wanneer Goede Spelers Slecht Worden

Op een nacht speelde ik 10-20 half-kill, wat eigenlijk een 15-30 spel was dat speelde als 20-40. Waarom? Omdat elke pot zo groot was, dat de volgende pot bijna automatisch half-kill was tenzij dat er een split was. We konden Aimee en Jim voor deze setup bedanken. Aimee, een zacht sprekende brunette literatuur agent, en Jim, een kalende onroerende goederen man met een goedd gevoel voor humor, zaten naast elkaar, en beiden speelden ze zo agressief, ze plaatsen een heel nieuwe grens van hoe agressief iemand kan zijn. Ze haten elkaar ook. Dus Aimee raisede met niks, Jim re-raisede weer uit haat voor haar, en daarna zou Aimee ondanks alles toch weer cappen.

Dit was perfect voor mijn discipline. We hebben het allemaal al eens meegemaakt: na een tijdje aan tafel zitten, betrap je jezelf erop dat je J-8 harten uit vroege positie speelt uit verveling, en ja, je handje zou toch maar kunnen vallen. Maar met Aimee en Jim, dan wist je het wel. Je wist al met zekerheid dat je voor de flop 60 dollar zou moeten betalen met J-8, en ookal flopt je top pair, je niet zeker kon zijn waar je was met je hand omdat Aimee en Jim steeds bleven raisen tot hun vingers er zouden vallen of dat ze in elkaar zouden klappen door uitputting.

Wat voor soort handen laten ze zien? 10-3 off(suit), 5-8 off en waren dat zelfs wat van de betere handen. Als je controle hebt genomen met het betten dan moet je geloven dat je gecalled word tot te river ookal hebben ze maar het kleinste van de flop gehit. Je kunt met pocket koningen zitten op een Q-7-2 rainbow flop, maar als Jim de twee heeft (die hij al speelt als de nuts), dan moet je maar hopen dat hij zijn slechte kicker niet hit of nog een twee omdat je er zeker van zijn dat hij blijft callen tot de river en je checkraised wanneer hij hit. (Wat zou Sklansky doen in een plek zoals Club X? Ze eigen armen af bijten en schreeuwend rond de poker room rennen met bloed dat stroomt uit zijn nutteloze schouders.)

Begrijp me niet verkeerd: Sklanky is duidelijk een slimme man die veel tijd besteed met nadenken over wat werkt en wat niet. Maar wanneer hij zegt dat, "Wanneer je JJ hebt en de pot is geraised en geraised voordat de actie bij jou komt, moet je folden," dan moet ik wel lachen. Bij Club X kan de eerste raise A-5 suited betekenen en de re-raise kan pocket zessen zijn. Zelfs dat is alleen wanneer mensen een beetje discipline houden met hun beginhanden.

Wanner de Gekken Het Overnemen

Als je een volgeling van Sklansky bent en je vind jezelf aan een van de vele locale plekken om kaarten te spelen door de wereld, waar ze het wilde no fold'em hold'em spelen, dan zul je eventueel in een leuke kamer vinden met mooie pillen en psychiaters terwijl je tegen jezelf mompelt, "Hoe kan ze met die flop callen? Hoe kan ze met die flop callen?"

Wat zou je dan moeten doen, als je aan een tafel vol maniacs zit? Nou dan moet het volgende artikel lezen: Poker Persoonlijkheden: Identificeren en Verslaan van Maniacs om er meer over te leren. Maar nu moet je het zien als twee paden. Een pad is het Slanksy pad, en ik wil liever niet dat je die neemt. Maar als je het wil, dan zul je een bankroll nodig hebben die oveal tegen kan, en veel Sklanskyiten willen niet zulke grote tegenslagen meemaken. Zoals de man zelf zegt "Je wilt misschien een makkelijker spel uitkiezen." (Dus hij raad wat aan? Spelen met pros? Spelen tegen amateurs? Bizar.)

Er is echter een andere weg. Laten we het Kamikaze poker noemen en dat is precies zoals het eruit ziet voor mensen die een soort wachten-op-de-nuts stijl hebben. In Kamikaze poker, moet je bereid zijn om kleinere kaarten te spelen, zoals 6-7 suited, in bijna elke positie. Want in Kamikaza poker is het belangrijkste het 'readen' van de maniac.

De grote fout die mensen maken wanneer ze spelen tegen iemand met een abnormale stijl is om hem af te wijzen, door te denken, "Hoe kan ik nou deze gast niet verslaan? Hij speelt als een idioot." Nou, misschien is het zo en misschien ook niet, maar de echte vraag is, wat voor soort idioot is hij?Dit artikel over poker maniacen zal je helpen om hier achter te komen.