Voormalige FBI agent Joe Navarro speurt terug in de veel-gestellen te boek wetenschap van poker vertelt in het boek "de Lezing 'Em en Oogst," met een kleine hulp van het Poker Rotkind en een stel van geschiktheden voor het onderwerp dat die van zijn hoofdvoorganger plet.

Dat zei, was de kern van de tekst essentieel veel drukte ongeveer … goed, niet heel niets, maar geen heel perceel. Dat is niet te zeggen dat er geen les of twee is om van het boek weg te halen. Navarro wordt zich uniek voor het onderwerp gekwalificeerd en hij is enthousiast over het delen van zijn overzichten van menselijk gedrag en hoe zij aan de pokertafel vertalen.

Het woord heeft het dat Navarro uitgenodigd werd een toespraak aan een van Phil de kampen van Hellmuth te houden en, zijn informatie was zo indrukwekkend dat Hellmuth zichzelf en andere grijze pokerveteranen zoals T.J. Cloutier werd genoeg door zijn voorstelling geboeid te beginnen overvloedige aantekeningen te krabbelen. Nadien gaven zij sterke woord-van-mondaanbevelingen over de leerstellingen van Navarro.

Hellmuth leent zijn naam en bekrachtiging naar het boek, vermoedelijk om een extra mannetjesdier te maken of twee – zoals hij nodig het geld heeft – en een snuifje van stermacht naar de situatie van de auteur toe te voegen.

De leerstellingen van Navarro zijn vermoedelijk gelijkaardig in een eenvoudige weg naar dat van poker vertelt voorvader "Gekke" Microfoon Caro, wiens klassieker "het Boek van Vertelt" blijft de zaadautoriteit op het onderwerp. Wat Caro en Navarro gemeenschappelijk hebben is dat hun boeken redelijk beneden naar een nuttige, machtige les kunnen worden vernauwd:

"Sterke middelen zwakke, zwakke middelen sterk," blijft het nauwkeurigste en waardevolle stuk informatie van Caro naar lezers. In het voormalige FBI het geval van agent zou de les eenvoudig kunnen worden verklaard … loonaandacht.

U moet geen heel boek lezen om deze les te absorberen, hoewel het een bezitting een is. Nog een recensent zei dat de fooien van Navarro meer voor een pamflet werden aangepast dan een boek en deze auteur gaat akkoord. De tekst krijgt een klein herhalend hoewel de kernles het zelfde blijft.

Maar dit overzicht komt van een auteur en speler die geloven vertellen worden overgeschat. Dit betekent niet dat zij nietszeggend zijn, maar indien u poker tegen betere-dan-beginnelingstegenstanders speelt, is het ongewoon dat u zult vinden zult vertelt dat schitteren die een voordeel naar uw spel kan toevoegen.

Niet dat u voor hen niet zou moeten kijken, die terug naar de basisles luisteren om aandacht te betalen. Indien u opmerkt dat een tegenstander krachtig zijn stukjes in de pot duwt wanneer hij een grote hand heeft, maar bespat hen van op ooghoogte wanneer hij bluft, dan die waardevolle informatie is die u zou moeten inschrijven en moeten herinneren u wanneer u tegen hem speelt.

Nochtans, indien u te veel tijd uitgeeft die voor kijkt vertelt aan de pokertafel, u gaat veel missen wat verder in het spel gaat en dit is een slecht ding. Navarro schat dat 70 procenten van het spel mensen lezen en slechts 30 procenten zijn over eigendomstrategie. Ik zeg dat het vermoedelijk tot 50-50 is, maar de lezingsmensenaspectscharnieren meer waarop uw tegenstanders doen – hun weddenmodellen, frequentie van het binnengaan van potten, enz. -- Als zich verzete tegen naar hoe zij hun stoelen intrekken of hoe diep zij ademen.

Navarro opent het boek met een interessante goudklomp van informatie over menselijk gedrag dat hij van zijn jaren in de FBI leerde. Bewerend dat de voeten het eerlijkste deel van het menselijke lichaam zijn, zegt hij dat mensen een natuurlijk "gevecht of vlucht" reactie hebben wanneer geconfronteerd met een conflict werd en dat hun voeten zullen aanduiden welke pad zij nemen. Zo indien uw tegenstander een sterke hand heeft, vermoedt Navarro, zijn voeten willen ofwel tikken ofwel sloegen zijn stoel om omdat hij gewillig te "vechten" en te gaan is met zijn hand te strijden.

Welke geluiden houden van een mooie fooi en iedereen, maar hoe praktisch zijn het? Het volgende regelt uw tegenstanderloonsverhogingen van onder het vuurwapen en die u naar beneden zakkoninginnen kijkt, wat doet u? Wrijf uw ogen, beweer zenuwachtig dat u een contact verloor en sla de vloer om naar de positie van de voeten van uw tegenstander te kijken? En zelfs wanneer zij wild tikten, zou u nog steeds uw koninginnen neerleggen?

Dat is waar de afbeelding van vertelt wordt duister. Zij kunnen enkel u tot nog toe nemen en u merkt beter uw tegenstanders op een bredere schaal op om hun gedrag te begrijpen. De ironie van "de Lezing 'Em en Oogst" wordt door Hellmuth verzorgd, die meer natuurlijk begaafde aan het lezen van spelers misschien zou zijn dan top-vluchtspelers uit daar en die nodig de kleinste hoeveelheid van hulp op het onderwerp heeft.

Aan sommige graad onderrichtende mensen hoe te lezen anderen gelijkwaardig het opvoeden van iemand op hoe te zijn aantrekkelijk zijn; mensen ofwel heb het ofwel die zij doen niet en dit is iets die enkel marginaal kan worden onderricht. Hellmuth werd toevallig ook in een uitgezonden hand betrokken waar de basisvooronderstelling om aandacht te betalen zou een van zijn tegenstanders geholpen hebben.

Aan een 2007 WSOP laatste tafel, Brett Richey, een stevige jonge pro die een paar uitgezonden tafels heeft gemaakt, opende van vroege positie met zakkoningen. Ik ben dikwijls van het geloof dat het nooit een fout is te weigeren deze handpre-mislukking te vouwen, maar dit is een ongewone uitzondering misschien geweest. Achter hem, keek de mooie en (gematigd) begaafde Beth Shak naar beneden twee azen en betr.-geverhogen iedereen-in. Achter Shak gluurde Hellmuth beneden aan de andere twee azen en bespatte aanstotelijk welke weinige stukjes hij in de pot had verlaten. De loonsverhogingen alleen waren niet wat de aandacht van Richey had moeten vangen; de vieringen door Shak en Hellmuth waren.

Terwijl Richey zijn beslissing nadacht, liep Shak over naar de rail en schudde nog een indrukwekkend zowel terwijl dansen rondom voor haar echtgenoot als een onnoemelijk nummer van nieuwe mannelijke bewonderaars, terwijl mondeling uitroepen, "ik heb het gekregen! … Ik heb het gekregen"! De tussentijd, liep Hellmuth over naar een menigte die Phil Ivey en een handvol van andere pro en verklaard omvatte, "ik nam mij minder dan een halfe seconde om in te trekken … minder dan een halfe seconde! Wat denkt u dat ik heb?"!

Azen, misschien? Richey betaalde niet klaarblijkelijk aandacht. Hij vroeg de handelaar om de pot te tellen en doen van sommige soorten van berekening, terwijl onbewust naar de bokkensprongen van zijn tegenstanders. Het is hard te geloven dat hij zich zou niet bedacht hebben – of dacht tenminste hard daarvan -- liet hij getuigen een paar de ondoordachtste vieringen dat van iedereen regelt. Met andere woorden indien vertellen de menigte dat u hebt azen geen vertelt is, weet ik niet wat is. Maar Richey riep in ieder geval en brak in achtste plaats uit.

De van Navarro was van hulp in die toestand zou boeken? Goed, ja en nr. Geen van de diepgaande waarnemingen van Navarro van menselijke natuur zou in het toneelstuk gekomen zijn, maar het fundamentele begrip om aandacht te betalen zou geholpen hebben.