Hand 1: You nadert het einde van een grote MTT. Je bent inmiddels al uren aan het spelen en je doet het niet onaardig, maar nu wordt de competitie echt zwaar. Wanneer alles naar je gefold wordt, kijk je naar je kaarten en zie je een paar achten. Je besluit om te gaan zetten met de “sneeuwman” . Je krijgt één caller; geen slechte positie met een paar achten. De flop brengt K92 regenboog. Ugh, niet de beste flop voor jou. Je besluit te checken om te kijken wat de tegenstander van plan is. Hij zet $30.000, een bedenkelijke zet voor de grootte van de pot. Sterker nog, je vermoed, dat dit lijkt op een stelen. Je tegenstander heeft alleen nog $120.000 als stapel, en als hij je verslaat, dan kan je het nog wel hebben. Je besluit hem all-in te zetten. Je tegenstander callt direct en laat AA zien.
Je start met chips uit tellen om het door te schuiven naar hem wanneer plots een zwarte 8 op tafel valt met de turn. De hele tafel bevriest. De lawaaierige menigte is op eens stil geworden. De river is een harten 4, en je set wint, waarmee je opnieuw een tegenstander eruit knikkert. Het lijkt er op dat geluk aan je zijde is.
Hand 2: Je zit bij de laatste tien en er moet nog één iemand afvallen voor we naar de finaletafel kunnen. Jij kijkt neer en je zit ziet AQs, en je opent met een pot bet van $60.000. Twee mensen callen. De flop brengt Q6Q met twee schoppen, en plast bijna in je broek. Dit is bijna de beste flop die je kan wensen. Je besluit verder te gaan zetten met $70.000, en je krijgt één call en een fold na je.
De turn brengt een klaver 9, je besluit verder zetten met $200.000. Verrassend genoeg, je tegenstander gaat all-in. Je hebt hem geheel gedekt, en besluit hem te callen met je trips en top kicker. Je tegenstander laat twee negens zien, je staart geschokt. Je hebt nu nog maar een aantal mogelijkheden om te winnen, namelijk één Q, drie zessen, en twee azen. Dus maar 6 mogelijkheden! Wonderlijk genoeg, de ruiten aas kom op de river, en je gaat als leider naar de finale tafel.
Het Huis Dat Geluk Bouwt
Je bent Chris Moneymaker, en je hebt het hoofd evenement WSOP van 2003 overleefd door twee grote mazzeltjes. Zoals we weten, Chris ging door en won en zorgde voor de grootste poker boom ooit gezien. De beste man is duidelijk een goede speler; dat moet je ook wel zijn als je zover komt in het hoofd evenement van de WSOP.
Desondanks, Als hij beide handen had verloren, dan was het resultaat waarschijnlijk geheel anders geweest. Alle andere acht spelers aan de finale tafel waren professionals of semi- professionals. De twee spelers die hij weg speelde waren Humberto Brenes (hand 1) en Phil Ivey (hand 2). Als hij één van deze handen had verloren dan had één van deze twee gedubbeld en waren ze extreem gevaarlijk geworden.
Ik weet zeker dat hierover al overal gediscussieerd is, maar ik heb er nooit aangedacht tot aan nu toe. I vroeg me af als Chris Moneymaker op een andere plek dan de eerste plaats, dat ik dan ooit was begonnen met spelen van poker? Zou de iedereen het kunnen schelen als een gemiddelde Joe van Tennessee tweede was geworden als Farha in een heads-up van hem gewonnen had? Waarschijnlijk niet. Variatie kan soms hard zijn, maar interessant is het wel om terug te kijken hoe sommige handen anders hadden kunnen zijn voor bepaalde mensen zijn of haar leven. Inclusief die van mij.
Matt Silverthorn is een amateur pokeraar uit Gaithersburg, Maryland. Hij schrijft regelmatig in zijn blog op mattonpoker.blogspot.com.
| Commentaar | Vertalen |












