Begin jaren 90 stond Annie Duke op het punt om haar dokters graad van de prestigieuze Universiteit van Pennsylvania te halen, maar ze kreeg op dat moment een persoonlijke crisis. Ze wist niet zeker of ze wel een leven als professor of onderzoekster wilde. Vlak voordat ze haar graad kreeg besloot Annie te gaan trouwen met haar vriend, Ben Duke. De twee verhuisde naar een bescheiden huisje in Montana alwaar Annie haar weg probeerde te vinden in het leven. Door haar pokerspelende broer, Howard Lederer, ontdekte ze poker. Nu, tien jaar later, is Annie een bekend gezicht in het poker. Ze heeft een WSOP bracelet gewonnen, en ze schokte de poker wereld door het winnen van de ESPN/Harrah’s $2 miljoen freeroll, het tournament of champions. Door haar glimlach en charisma ziet ze er op TV prachtig uit. In dit exclusieve interview spreekt Annie met John Carlise over haar ups en downs, haar toekomst en haar dromen.
John: Waarom begin je niet met ons te vertellen hoe je met poker bent begonnen? Iedereen heeft namelijk een andere weg naar het serieuze pokerspel. Je hebt ook een heel andere achtergrond als de meeste spelers.
Annie: Ja, eigenlijk zou ik mijn opleiding op U Penn afronden. Mijn broer is op zijn 18e naar New York gegaan om een schaker te worden (dat was alles voor hem) maar is daar ook met poker in aanraking gekomen. Toen ik nog op Columbia University zat ging ik vaak naar hemen keek ik hoe hij poker speelde. Ik speelde zelf niet maar keek echt naar hem. Terwijl hij in de WSOP speelde heeft hij mij zelf een aantal keren naar Las Vegas laten vliegen om naar hem te kunnen kijken, voor mij was dat echt te gek. Hij leerde mij ook over de start handen, trouwens speelde men toen nog limit. Hij stuurde me met wat geld naar de Freemont en het Plaza om te gaan spelen. Ik vond dat enorm leuk, maar het ging ook heel goed, maar ik moest uiteraard ook weer terug naar school. Wat er eigenlijk gebeurde was dat ik na mijn school direct begon met solliciteren en dat soort dingen. Ik kwam er al snel achter dat ik dat niet wilde doen. Dat was echt op het allerlaatste moment, ik moest mijn graad al verdedigen maar dat wilde ik eigenlijk niet. Ik was net getrouwd en verhuisd naar Montana. In Montana waren en legale pokerwedstrijden en ik zat daar zonder geld. Mijn man en ik woonden in een huis van $11.000, waarvoor we $125 per maand moesten betalen, en dat zonder een inkomstenbron. In Billings werden allerlei pokerspellen aangeboden en dus belde ik mijn broer en zei ”hé, jij bent niet zo slim, maar toch doe je het erg goed”…. nee dat zei ik niet. Ik dacht alleen dat ik dat ook maar eens moest gaan proberen. Ik had het in de kleine spellen namelijk redelijk goed gedaan. Mijn broer stuurde mij wat geld en ik ben gaan spelen. Na elke sessie belde ik hem op om het door te spreken. Hij leerde me om goed te spelen en zou is het eigenlijk gekomen. De eerste maand dat ik speelde, speelde ik in de Crystal Lounge in Billings aan de 10/20 tafels. Ik won $2.800, en dat was destijds enorm veel geld.
John: Als je $125 voor je huis betaald, dan is dat ook veel!
Annie: Aan het einde van dat eerste jaar wilde mijn broer dat ik naar Vegas kwam voor de WSOP, en dat heb ik toen gedaan. Hij heeft me voor het eerste event, een $1.500 Limit Hold’em event, ingeschreven. Ik ben direct 13e geworden en pakte $13.000. Mijn broer zei meteen dat ik een satelliet toernooi moest spelen voor het $2.500 event. Ik deed dat en ben 3e geworden. Toen zei hij dus meteen “Je moet het Main Event gaan spelen. Ik speelde dus een aantal satelliet toernooien en won en speelde dus het Main Event. Ook in het Main Event eindigde ik in het geld. Mijn broer zei direct dat ik naar Las Vegas moest verhuizen wat ik denk dat je een hele goede speler kunt worden. Ik ben dus verhuisd in 1994 en vanaf dat moment ben ik een professionele speelster.
John: In de midden jaren 90 waren vrouwen niet echt veel te zien aan de pokertafels.
Annie: Nee, er waren er maar een heel klein groepje.
John: Ja zeker, en wat was de reactie vanuit het dominante mannelijk pokerwereldje?
Annie: Nou dat hangt heel erg van de persoon af. De meeste profs waren heel erg vriendelijk en erg open. Ze deelde zelfs heel veel informatie met me, en dat heeft enorm geholpen. T.J. Cloutier en Eric Seidel bijvoorbeeld. De top spelers kijken niet naar je als man of vrouw. Maar ze vonden het wel leuk dat het kleine zusje van Howard aan het spelen was. Daarom heb ik ook zoveel hulp gekregen, ze hebben me goed behandeld. De andere vaste spelers iets minder. In Montana waren er wel een aantal speler die aardig voor me waren, maar over het algemeen is Montana toch erg manlijk, veel Marlboro mannetjes zeg maar. Zij vonden het niet zo leuk dat een meisje van begin 20 even langs kwam en hun geld afpakte. Dit waren mannetjes van 50 of 60 jaar die al hun hele leven aan het spelen waren. Het waren harde heren en ik kwam daar giechelend op blote voeten binnen zetten. Ze waren daarom behoorlijk rot tegen me. Er is geen dag voorbij gegaan zonder uitgescholden te worden. Ik weet nog dat ik een hand tegen iemand speelde die een raise maakte. Ik maakte een re-raise met A-K suited, hij callde en er kwam een K op tafel. Hij had iets van K-9 ofzo, ik weet nog dat hij begon te schelden en zei dat ik geluk had. Hij zei iets als “deze bitch heeft altijd geluk”. Ik dacht alleen maar “Je heb K-9 en A-K”, wat nou geluk, ik heb de beste hand! Maar zo ging het daar, het maakt niet uit of ik de beste of de slechtste hand had, ze zeiden altijd dat ik geluk had. Geluk, geluk, geluk. Iedereen weet dat je niet maand in maand uit, een jaar lang kan winnen alleen maar door geluk te hebben. Maar zij hielden het toch vol dat het zo was. Er was zelf een gozer die zei, “het maakt niet uit als je verliest schatje, we kunnen naar het hotel aan de overkant. Dan doe je even je benen de lucht in en dan geef ik je het wel terug”. Dat zou niemand toch ooit tegen een jongen zeggen. Ik weet nog een keer in de Mirage, er was toen een jongen mij ongelofelijk aan het versieren, ik probeerde vriendelijk te blijven, maar had geen interesse. Uiteindelijk schreeuwde hij het uit, door de hele Mirage, dat ik een bitch was. Dat soort dingen gebeurde dus wel vaak ja. Begrijp goed dat de vriendelijk heden die op straat geuit worden niet geuit worden in een pokerroom. Mensen denken dat je alle rechten als vrouw opgeeft op het moment dat je een mannenwereld binnen stapt. Het lijkt erop dat als je er niet tegen kunt, je dan ook maar niet met de mannen moet gaan spelen, rot dan maar op. Maar uiteindelijk liet ik me er niet door gek maken. Ik bekeek het anders, ik dacht dat als zij zo met mij bezig zouden zijn, ze niet instaat waren goede beslissingen te nemen. Omdat je in het poker emotieloos een beslissing moet maken gebaseerd op de wiskunde en psychologie van de situatie, theorie en de waarschijnlijkheden, eigenlijk alles wat niet met emotie te maken heeft. Als mensen zeggen dat je even goed adem moet halen voordat je een besluit neemt, bedoelen ze te zeggen dat je geen beslissing moet nemen als je emotioneel bent, omdat je dan een foute beslissing zal nemen. Ik ging er dus vanuit dat als alle mannen zich zo op zouden winden door mijn aanwezigheid, ze dan niet hun beste spel zouden spelen. Het was dus in het voordeel van Annie. Dus als het mij help geld te verdienen dan is het dus goed als mensen tegen mij zijn aan de poker tafel. Mijn wraak was dus het afpakken van hun geld.
John: In je autobiografie, How I raised, folded, bluffed, flirted, cursed and won millions at the World Series of Poker, spreek je daar ook over.
Annie: Ja.Ja.
John: Je praat erover hoe mensen je proberen te versieren, maar zijn er ook momenten waarop jij je vrouw zijn hebt gebruikt door te flirten, om zo meer voordeel aan tafel te hebben?
Annie: Kijk, als er iemand met me flirt dan flirt ik met alle plezier terug. Dat heb ik wel veel gedaan. Maar om nu te zeggen dat ik standaard met mensen flirt, ik weet het niet, soms wel denk ik. Ik denk dat het voordeliger is als iemand boos op je is. Ik probeer dus mensen eerder boos te krijgen, dan dat ik ze probeer in bed te krijgen. Maar ik heb wel mensen gezien die mij hun hole kaarten lieten zien, of niet mijn geld af konden pakken omdat ze me leuk vonden. Ze willen dus geen Annie die boos is, omdat zij hebben gewonnen. Ik heb ook vaak mensen horen zeggen, “Niet callen, ik heb een flush” en dan laten ze het ook nog zien. Ik zal dat gedrag altijd steunen uiteraard. En als mensen een beetje geïrriteerd zijn omdat ik aan tafel zit, probeer ik ze nog iets bozer te maken. En omdat het slechte mannen zijn, gun ik het ze dat ik hun geld afpak.
John: Laten we even overschakelen. In 2004 heb je een super jaar gehad. Een bracelet in Omaha High/Lo en een $2 miljoen overwinning in het ESPN Tournament of Champions. Wat is het verschil tussen die twee? Is de 2 miljoen het hoogtepunt uit je carrière?
Annie:Ik had alles, behalve mijn kinderen en mijn vrienden, opgegeven voor die bracelet. Grappig want het andere toernooi gaat om veel meer geld, maar de bracelet heeft veel meer waarde voor mij. Het is de droom van elke poker speler. Het was een ongelofelijk moment voor mij. Niet dat ik dat bij de tournament of Champions niet blij was, ik bedoel, ik was ongelofelijk blij natuurlijk. Mar de bracelet was het mooiste voor mij.
John: Veel mensen vinden dat Omaha je beste spel is. Ben je het daar mee eens?
Annie: Eh…ik weet niet zeker of het mijn beste spel is, maar ik heb wel het gevoel dat er het grootste verschil zit tussen mijn spel en het spel van andere. Met Omaha 8 or better is het zo dat andere mensen dat gewoon niet zoveel spelen. Het spel wordt wiskundig gezien ongelofelijk verkeerd begrepen. Ik weet dus niet of ik het echt beter speel dan NL Hold’em, maar er zijn gewoon zoveel NL Hold’em speler. En ik denk dat er maar weinig hele goeie Omaha 8 or better spelers zijn.
John: Je bent ook een woordvoerder voor Ultimate Bet. Waarom heb je ervoor gekozen om samen met Ultimate Bet te gaan werken?
Annie: In 2002 ongeveer, hebben Greg Pearson en Jon Karl IU Logic opgericht en dat is de ontwikkelaar voor de software van Ultimate Bet en zij doen ook de marketing voor hun. Nu doen ze het niet meer trouwens, omdat nu alles in Canada zit. Maar destijds kwamen ze naar mij toe en toen waren zij nog de oprichters. Ik vond het hele leuke mensen, en ik neem bijna altijd de beslissing waar ik het minste geld voor krijg, als ik er maar een goed gevoel bij heb. Daarom heb ik zeg maar voor hun gekozen. En achteraf is het een hele goede keuze gebleken want Ultimate Bet is enorm gegroeid. Maar ik ging liever met hun in zee dan met een bedrijf dat al gevestigd was. Toen ik bij Ultimate kwam hadden ze nog niet eens de software draaien. Maar ik vond het hele leuke mensen en dus heb ik voor hun gekozen. En nu het bedrijf in Canada zit, onder leiding van Jim Ryan van Excapsa software, is het nog steeds top. Hij is net zo sympathiek als Greg en Jon. Het hele bedrijf heeft hele leuke mensen werken.
John: En naast al dat poker, en sponseringen en de zaken die naast het poker staan ben je ook nog eens een succesvolle moeder van vier kleine kinderen, als ik me niet vergis.
Annie: Ja, tussen de 4 en 11 jaar.
John: Zo, en thuis heb je dus ook je handen vol. Dat is vast heel anders als bij de andere spelers?
Annie: Nou, er zijn genoeg mannen met kinderen, maar het is anders om een moeder te zijn dan een vader. Er zijn geen andere speelsters die kinderen hebben in de leeftijd als mijn kinderen. En ze hebben er geen vier. Clonie heeft er 2, zij zit dus het dichtste bij, en Jennifer Harman heeft geen kinderen ( RED.-Inmiddels heeft ze een tweeling, ten tijde van het interview nog niet). Kathy Liebert heeft geen kinderen. De dochter van Cindy Violette is al groot. Eh…Kristy Gazes heeft ook geen kinderen. Van het hele lijstje heeft er eigenlijk niemand opgroeiende kinderen. Ik bedoel, het is best zwaar, ik moet veel reizen en het kost heel veel tijd. Het is moeilijk om dan ook nog eens kinderen op te voeden. Het is mij altijd gelukt. Maar het lukt ook omdat ik veel minder speel als alle anderen. Maar dat komt omdat ik het gevoel heb dat ik veel thuis moet zijn. Dat spreek ik zo met mijzelf af. Ik speel genoeg om me gelukkig te maken en om er goed van te verdienen. Maar ik zorg er ook voor dat ik genoeg tijd met mijn gezin doorbreng. Het maakt het allemaal iets lastiger, en het is al lastig om een vrouwelijke poker speelster te zijn. Maar vier kinderen erbij opvoeden geeft even iets meer diepgang.
John: Nu we het toch over reizen hebben, gaan Howard en jij niet naar Europa voor het Fantasy Poker Kamp?
Annie: Klopt, naar Oostenrijk.
John: Wat kunnen de deelnemers verwachten en leren als ze naar het kamp toe komen?
Annie: Mijn broer en ik hebben samen een serie DVD’s uitgebracht en we willen allebei graag onze kennis delen met andere mensen. Poker is een prachtig spel. Het maakt niet uit of je een man of een vrouw bent, je kunt er heel goed in worden. Het maakt niet uit of je 21 bent of dat je 71 bent, je kunt er in beide gevallen heel goed in zijn. Dat is het mooie van de wedstrijden, want in de meeste andere sporten is dat niet het geval. Neem voetbal, dan is het handig om jong en een man te zijn. En het is ook zo dat de meeste spelers die poker spelen, dit doen voor de lol. Maar ook al doe je het voor de lol, je zal altijd willen winnen. En wij vinden het belangrijk om veel te geven aan het poker, omdat wij zelf heel veel hebben gekregen uit het spel. We delen onze kennis zodat het spel nog leuker word voor de mensen die het voor de lol spelen, maar helpen ook de mensen die graag professioneel willen gaan spelen, zoals Howard en ik dat doen. Dat is eigenlijk onze motivatie. Daarom hebben we dus die kampen opgezet zodat we goede instructies kunnen geven. Als je komt dan krijg je 2 uur les van mij, en twee uur van Howard en ook nog een twee uur van twee andere spelers. Die twee andere spelers veranderen steeds. Afgelopen kamp waren het Marcel Luske en Phil Gordon. Marcel komt ook het volgende kamp weer terug. Ook hebben Chris Ferguson en Eric Seidel seminars gegeven. We hebben dus hele grote mensen die komen. En het is dus anders als bij andere kampen waar je lezingen krijgt van speler die al gestopt zijn. Bij ons heb je interactie met actieve spelers die momenteel op hun top spelen. Ik geloof zelfs niet over er iemand een beter jaar heeft gehad als Chris Ferguson. En dan is het toch leuk als mensen kunnen zeggen dat ze een seminar hebben gekregen van Chris. Dat is toch prachtig. We hebben ook nog andere profs die langs komen, buiten de seminars om. Je kunt dan gewoon Sit and Go’s met ons spelen. Ze gaan allemaal gewoon spelen met de gasten. Aan het einde draaien we de handen om en bespreken rustig de hele hand. We kunnen dan goed aangeven wat er in de hand is fout gegaan. En dat is een hele goeie leerervaring. Buiten dat mag je ook nog in freerolls spelen. Je kunt in dat toernooi voor geld prijzen spelen en zo het bedrag voor het kamp terug winnen. Je kunt in het kamp direct uitproberen wat je hebt geleerd, en dat is leuk natuurlijk. Je test het in de Sit en go’s en in het toernooi. We kunnen niet in drie dagen een super speler van je maken, maar we kunnen je wel een aantal goede tips aangeven hoe je een goede, winnende speler kan worden. We hebben ook een hele hoop mensen die vaker terug komen. We hebben er nu drie gedaan en er zijn mensen die op alle drie zijn geweest.
John: Ik vind het mooi om te zien hoe jij, Howard en een aantal andere profs zo gemakkelijk de rol van leraar hebben aangenomen.
Annie: Je moet niet vergeten dat ik ook aan de lagere school heb les gegeven…en onze ouders zijn allebei onderwijzer. Dat was hun beroep. Het zit waarschijnlijk in onze genen dat we onze gedachte goed kunnen formuleren. Howard en ik mogen blij zijn dat wij onze gedachten en strategieën op die manier duidelijk kunnen maken. We kunnen het aan mensen vertellen zodat ze het ook goed kunnen begrijpen. Nogmaals, ik heb niet om te klagen in mijn leven. Poker heeft mij dit mooie leven gegeven. Ik doe iets fantastisch en ik leer nog elke keer dat ik het doe. En dat wil ik niet voor mezelf houden. Hoe meer ik het kan delen, hoe beter het is, vind ik. Ik ben dan blij.
John: Vertel ons eens over de nieuwe dingen. Een productie maatschappij en een TV show waarover we kunnen praten…..klinkt allemaal heel spannend.
Annie: Ik heb een poker special gemaakt dat 1 mei op GSN zal worden uitgezonden. Het heet “Annie Duke neem het op tegen de wereld”. Het is een spel waarin vier mensen het tegen elkaar opnemen in een toernooi. Terwijl zij spelen geeft ik daar dan commentaar op. Ze kunnen $1.000 winnen. En de winnaar mag dan heads up tegen mij spelen om er dan $10.000 van proberen te maken, door mij te verslaan. Maar ik zal je niet gaan vertellen of het ze lukt mij te verslaan. Mensen vinden het leuk om dat het grappig is om te zien, het is poker op e TV, maar ook erg leerzaam omdat ik de handen direct bespreek nadat ze zij gespeeld. Later kunnen ze dus alles tegen mij gaan gebruiken als we heads up spelen. Erg leuk dus! Ik heb ook nog een productie maatschappij waar momenteel 3 films in productie zijn. Heel erg spannend is dat. En we hebben nog een aantal spelprogramma die we willen gaan proberen. Maat de productie maatschappij is nog erg jong, ik ben er net pas mee begonnen. Momenteel word er een horror en een comedy gemaakt. En er is een film over mijn leven in de maak. Deze zomer gaan we nog twee komedies voor op TV maken. We weten nog niet echt wat dat allemaal gaat worden. Maar het is voor mij wel erg leuk om eens iets anders met mij creativiteit te doen. Poker vergt creativiteit, maar die is uiteraard iets heel anders. Ik heb ook erg veel geluk gehad dat er iemand langs kwam die mij is gaan filmen. Ik heb er niet om gevraagd om beroemd te zijn. Men heeft zelf bepaald om mijn leven te gaan filmen en ik had een goed verhaal. Zo ben ik dus min of meer bekend geworden. En ik heb zo toegang gekregen tot de mensen die je nodig hebt om te produceren. Ik zag en kans, kreeg de mogelijkheid, ontmoette de juiste mensen en dacht “ laat ik eens iets gaan doen wat me heel leuk lijkt en kijk wel waar het schip strand”. Ik hoop dat het niet helemaal mis gaat!
John: Je hebt zeker een magneetje als het op entertainment aankomt. Ik weet nog dat je de vorige keer bezig was met een Pilot voor een sitcom voor NBC.
Annie: Klopt. Dat is het alleen niet geworden, althans, niet meer dan een pilot. Het volgende project is de spelshow dat nu loopt. Voor de horror film is het script bijna klaar, en zoeken we naar talent. Ik heb zelf het verhaal bedacht. Voor de komedie heb ik ook het verhaal bedacht, een daarvoor start men nu met het script. Ik vind het echt heel erg leuk om te doen. Ik ga misschien heel hard onderuit, maar dan val ik wel bij het doen van iets heel erg leuks!
John: Veel poker spelers doen iets in zaken, en vaak heeft het niets met poker temaken…
Annie: De heel succesvolle poker spelers zijn allemaal heel slim en succesvol. Het verbaasd mij niets dat zij hun vleugels spreiden als ze daarvoor een kans zien.
John: Je hebt zelf al heel lang poker gespeeld en nu heb je dus zelf de kans om je vleugels te spreiden.
Annie: Ja, het is echt heel erg leuk.
John: Ik heb begrepen dat je ook een nieuwe instructie DVD op de markt hebt gebracht?
Annie: Masters of Poker heeft op 28 februari mijn instructies voor online poker DVD uitgebracht. Je kunt het vinden op mastersofpoker.com Dat is erg leuk. Mijn gevorderde DVD is al uit sinds december en die doet het heel erg goed. Het is de best verkopende DVD van dit moment. Ik ben er dus ook erg trots op. Naast de DVD voor gevorderde heb ik ook een DVD voor beginner, en een handleiding voor meiden. En nu komt dus ook de Online poker DVD. Ik heb uiteraard ook nog de ESPN chip set op mijn naam. Ik ben ook een karakter in WORLD Championship Poker 2 van Crave Entertainment. En het volgende spel zal zelfs van Howard en mij samen worden. Ik doe sowieso meer dingen samen met Howard. Erg leuk dus. En ik heb een idee voor een tweede boek in gestuurd.
John: Perfect.
Annie: Ja, het is een hele hoop.
John: Dat allemaal, vier kinderen, dit soort interviews en alle andere dingen. Je bent een hele drukke, drukke vrouw. Ik ben blij dat je het naar je zin hebt en ik ben blij dat wij de knas hebben om je te zien en om voor je te juichen.
Annie: Enorm bedankt.
John: Veel geluk dit jaar in de WSOP en ik hoop dat je nog een aantal bracelets wint.
Annie: Ik hoop het. Ik zal bijna elk event gaan spelen. Ik geef mezelf dus wel veel kans.
John: Nou goed, dan zie ik je daar. Veel geluk en enorm bedankt voor je tijd.
Naast een poker enthousiasteling is John ook een National Certified Counselor (NCC). Hij heeft verschillende graden van universiteiten waaronder de Universiteit van West Virginia en de Lock Haven University, in onder andere Psychologie en Sociologie. Je kan een afspraak voor een interview of lezing maken, of meer te weten komen over de psychologie van het poker door te mailen naar carlisle14@hotmail.com.
| Commentaar | Vertalen |
