Phil Gordon heeft recent zijn opwachting gemaakt als de presentator van het populaire Celebrity Poker Showdown. Zijn grote postuur was altijd wel te zien aan de tafels, maar de laatste tijd is dat iets minder. Zijn vriend, Andy Bloch, heeft net $1 miljoen gewonnen voor zijn tweede plaats in een WSOP HORSE event. Casino’s doen wel erg hun best om ervoor te zorgen dat hij dat geld nooit mee gaat nemen naar de black jack tafels. We zaten met deze pokerprof aan tafel en konden zo uitvinden hoe het met deze vrienden zit.
John: [tegen Andy] Zou je eens wat over je achtergrond willen vertellen? Je dagen op school, poker, black jack en je nieuwe DVD. Start eens bij het begin..
Andy: Ik was eigenlijk altijd wel in voor een spelletje. Ik vond het leuk om te gokken en zo. Ik speelde ook Bingo, terwijl mijn vader de nummers doorgaf. Dat was mijn introductie in de gok wereld. Ik ben naar school gegaan aan de MIT. Ik wilde graag ingenieur of wetenschapper worden. Ik heb een bachelor en een master graad van die school en ben voor een bedrijf in New York gaan werken, even buiten de stad. Maar na wat onenigheid met de baas ben ik ontslagen……maar toen was het casino in Foxwoods al open dus…
John: Okay.
Andy: Ik ging dus toen naar Foxwoods. Toen hadden ze nog maar 1 toernooi per week. Een $35 buy-in, af en toe limit Hold’em, en af en toe limit Stud.
John: Oh de oude tijd.
Andy: Tja dat was zo. En de eerste keer dat ik in Foxwoods was, of misschien de tweede keer, maar in ieder geval de eerste keer dat ik poker daar door kreeg. In de pokerroom hadden ze een bord met daarop de naam van de winnaar van een toernooi. Ik wist niet eens dat er pokertoernooien bestonden, maar het klonk zeker aantrekkelijk, omdat van poker en van spelletjes hou. Dat was in 1993 geloof ik. Foxwoods was net een jaar open of zo. Het was ook de eerste keer dat zij de World Poker Finals deden. Een tijdje later speelde ik een $100 buy in toernooi, en won dus het eerste toernooi waaraan ik mee deed in Foxwoods, dus, ja, ik was meteen verslaafd.
John: [Lacht]. Dat was het ergste dat ooit kon gebeuren! Het winnen!
Phil: Het zuigt je meteen naar binnen als je eenmaal die overwinning hebt [Lacht].
Andy: Het is alsof je voor het eerst een kwartje in de fruitautomaat gooit en direct de jackpot wint, zo’n gevoel.
John: Het maakt je verslaafd voor het leven!
Andy: Ja, ze zitten er voor het leven aan vast. Bij mij was het iets anders omdat ik toch ook wel vaak de $35 toernooien speelde, en ook probeerde te werken. Maar dat werken lukte niet helemaal. Dus, ja, ik ben heel veel gaan pokeren. Ik ben verhuisd naar Boston en kreeg een baantje bij een computer bedrijfje, maar dat verveelde snel, dus ging ik nog meer pokeren. In Foxwoods hadden ze een spel genaamd Hickock Six Card poker, bedacht door de bazen daar. Men speelt het dus eigenlijk alleen maar in Foxwoods. De eerste keer dat ik het zag leek het mij erg interessant. Ik schreef de regels op, ging naar huis en maakte wat calculaties op een briefje, je weet wel. Vervolgens heb ik een computer programmaatje geschreven om het te kunnen analyseren. Nadat ik het programma een aantal keer heb laten draaien kwam ik erachter dat je tot wel 6% edge kunt hebben op het huis, en dat is veel voor een casino spel. Blackjack in een casino heeft normaal een 2 tot 3 % edge. Een strategisch kaartspeler heeft .25 tot .50 % edge en een kaartteller kan 1 tot 2 % edge hebben. Als je dan 6% hebt in een spel, dan is dat aardig veel, je hebt een enorm voordeel. Helaas is het een heel langzaam spel en de winst is maar vijftig dollar ($50 max. bet), het is dus moeilijk om echt geld te verdienen. Later ben ik tijdens een lokale game, in Boston, iemand tegengekomen die lid was van het MIT blackjack team. Hij was op zoek naar mensen om een poker team te maken die een zomer lang als MIT team wilde gaan spelen, voornamelijk Seven Card Stud of Texas Hold’Em. Dat is helaas niet helemaal gelukt. Het is uiteindelijk een Hickock poker team geworden. We deden het echt heel erg goed. Goed genoeg om het casino de regels van het spel te laten aanpassen.
John: [Lacht]. Dat is echt mooi.
Andy: Er was een krant, er was een krant vanuit de gokindustrie, dat schreef dat wij meer dan een miljoen dollar hadden gewonnen. Dat was niet helemaal waar. [Lacht].
Phil: Vijftig dollar per keer? [Lacht]
Andy: Het was iets te hoog. We hebben verdiend wat we ervan verwacht hadden, iets minder eigenlijk. En een groot deel daarvan haalde de royal flush voor $30.000, geloof ik.
John: Wow.
Andy: Het was…eh… gezien de hoeveelheid tijd dat we erin gooide voor een aantal spelers een aardig zware opgave. Omdat ik de strategie tegen het spel bedacht had, kreeg ik de rechten, en ook ik heb de bankroll geïnvesteerd. Maar op die manier ben ik betrokken geraakt bij het professionele gokken, hoe je een team moet organiseren en al dat soort dingen. Op dat moment werkte ik nog en speelde ik poker, elke woensdag in Boston zeg maar. En ik word gevraagd voor het MIT Black jack team. Veel mensen komen via via bij zo’n team , maar ik had een reputatie. Ik kon meteen beginnen. En dat was dus in 1995, toen ben ik bij het team begonnen.
John: Vertel ons daar eens over. Geef ons eens aan hoe dat er aan toe ging?
Andy: Okay. MIT Black jack bestaat dus al een hele tijd, in welek vorm dan ook. Het ontstaan ervan weet ik eigenlijk niet. Ik denk dat toen Atlantic City zijn poorten opende, dat er toen een team is gekomen, maar het team waarin ik kwam was een modern team. Het was meer als een onderneming. De team structuur kwam doordat we niet teveel “vreemde” investeerder van buitenaf hadden. Het was een ongeschreven regel dat iedereen die in het team zat ook investeerde, zeker als ze geld hadden gewonnen. En je moest verbonden zijn tot het team om te kunnen investeren. Geen investeerders van buitenaf dus. Het was belangrijk voor het vertrouwen binnen het team, dat was erg belangrijk. Het ging ook beter met het verdelen, want dat was sowieso al enorm lastig. In het begin investeerde ik veel, elke winst die ik maakte stopte ik terug in het team. Dat was enorm winstgevend voor me. Een oprichter van het MIT team heeft in al die jaren niet heel veel winst terug geïnvesteerd, en heeft er dus ook niet zo veel aan over gehouden als ik. Maar er zijn er ook die duizenden, zo niet, miljoenen aan het team verdiende hebben. Allemaal door slim te zijn, door herinvesteren en risico nemen, maar dat risico werd wel begrepen. Ik ben dus in 1995 begonnen. Het boek, Bringing Down the House, gaat over een persoon die rond dezelfde tijd als ik is begonnen. Maar goed, na een aantal maanden hebben we besloten om het team in tweeën te splitsen.
John: Waarom deden jullie dat?
Andy: We deden het omdat het team te groot en te succesvol werd. We hadden te maken met een bankroll van zeven cijfers: meer dan een miljoen, twee miljoen dollar. We speelden altijd voor het maximum aan de tafels. En de kleine investeerders kregen het gevoel dat ze niet genoeg terug kregen voor hun investering, en wilde een groter deel. Men wilde meer en zo is er een ander team bij gekomen.
John: Ik begrijp het.
Andy: Dat hoorde er ook bij. De groep waar ik bij kwam noemde zich de Amfibieën. Het andere team heette de Reptielen. En dat is blijven hangen.
John: En was er een gevoel van strijd tussen beide teams?
Andy: Ja, maar wel een vriendschappelijke rivaliteit. Heel af en toe deelde we wat informatie, maar niet te veel. Je wil het spel niet overhoop halen, niet kapot maken. Toen we begonnen hadden zij een grotere bankroll. Wij hadden toen een roll van vierhonderd duizend, wat wel veel lijkt natuurlijk, maar daarvoor speelde we met 2 miljoen. Het bedrag wat we konden inzetten was dus 1/5e als daarvoor. Waar we eerst 5 duizend inzetten, moesten we nu duizend inzetten. Dat is veel. Je kunt nog steeds geld verdienen, maar je loopt een kans dat er iets mis gaat. Maar aan de andere kant kun je ook sneller groeien. Ik bedoel, het is moeilijker om 2 miljoen te verdubbelen, dan vier honderd duizend.
John: In het boek Bringing Down the House, dat heb ik gelezen, hadden ze wat problemen met herkening waardoor ze uit het casino werden gezet.
Andy: JA.
John: Ze gingen zich verkleden om niet herkenbaar te zijn . . .
Andy: Zeker.
John: Was dat iets wat jij ook deed?
Andy: Jazeker. Ik ben uit heel erg vel casino’s gezet. Niet te tellen…
Phil: Allemaal!
Andy: Ik denk dat elk casino mij eruit zou zetten als ze wisten wie ik was, en als ik blackjack zou willen spelen voor een serieus bedrag. Er is een boek dat is samengesteld door “Griffin Investigations”, een soort CIA van het kaarttellen, maar dan als privé bedrijf.
John: Precies.
Andy: Zij doen waarschijnlijk veel illegale dingen, zoals het verspreiden van de informatie. Eigenlijk hoor je niet te weten dat je in dat boek staat. Ik heb mijn pagina gezien, nou eigenlijk zijn het meerdere pagina’s.
John: [Lacht].
Phil: Dat geloof ik graag!
Andy: Er is een boekje met foto’s. Ik heb geen exemplaar bij me, maar op een kant zie je de foto’s, een soort politie foto’s. En vaak nog een foto van de beveiligingscamera. Een foto van mij is van het MIT jaarboek!
John: [Lacht].
Andy: Ja, ze hebben een MIT jaarboek foto in het Grif boekje. Aan de andere kant staan allerlei gegevens, zoals je naam, geboortedatum. Lengte , gewicht, haar kleur, kleur van de ogen, alles echt alles. De kaarttellers staan bovenaan de pagina. Die kwamen boven andere “valsspelers” en bijvoorbeeld zakkenrollers. Helemaal onderop stonden de echte criminelen. Je ziet dus dat de kaarttellers de grootste prioriteit waren. Ze zien het tellen ook als vals spelen, maar dat is het natuurlijk niet. Het is 100% legaal. Het gerechtshof van Nevada heeft dat in verschillende zaken gezegd. Er is zelfs een zaak geweest tegen een speler van MIT waarin het Casino het gewonnen geld wilde houden. We zijn toen naar het gerechtshof gestapt om het geld terug te krijgen. De rechter zei dat het niet illegaal was om je zelf te vermommen en om je kunde te verbergen.
John: Precies.
Andy: Snap je, je wint geld van het casino door je kunde. Dat was deels waar, hij had natuurlijk ook geluk.
John: Uiteraard.
Andy: Je wint niet om wie je bent, je wint omdat je het spel goed kan en omdat je wat geluk hebt, en dat is erg belangrijk. De kunde is het tellen en het tellen is dus legaal. Het vermommen dus ook. In ieder geval in Nevada. Er is geen wet die zegt dat je moet melden aan een casino als je kaarten telt, en dat je het spel kan verslaan. Je hoeft dat niet te zeggen [Lacht]. Zeker als je weet dat de hele gokindustrie gebouwd is op de mythe dat je kunt winnen, maar als je wint heb je een probleem. Dat haalt de mythe dus onderuit. Dat is ook zeker niet goed voor de industrie. Mensen moeten het idee hebben dat ze kunnen winnen.
John: Is dat wat je ons gaat leren in de DVD “ Blackjack verslaan met Andy Bloch”?
Andy: Ja, alles. De basis, leren hoe je kaarten moet tellen, ik kan het iedereen leren. Je moet alleen wel even oefenen. Sommige mensen leren het snel, andere langzaam. Sommige hele slimme mensen krijgen het niet goed voor elkaar en sommige gemiddelde mensen zien het licht heel snel. Bij het MIT team zaten mensen die niet eens hun school hadden afgemaakt. Je moest 21 jaar oud zijn, dat was de enige regel.
John: Ja, dat begrijp ik!
Andy: [Lacht]. En het kan allemaal ook nog worden opgesplitst. Dan zijn het twee man waarvan er een de teller is en de ander de grote speler. De teller geeft dan signalen aan de speler. Dat is niet alleen belangrijk om het jezelf makkelijker te maken, maar ook om jezelf te verbergen voor het casino. Je wil namelijk…
Phil: Je wil je kennis blijven kunnen gebruiken in de casino’s.
Andy: Precies, zoals ik al zei, het leren is het makkelijke, het moeilijke is om er niet mee te worden gepakt.
John: Zeker.
Andy: Kijk, als je het gaat melden, zo van “ hè, ik kom vandaag jullie geld pakken”, dan gaat het casino zeggen, “ nee zeker niet, kom hier maar Roulette spelen”. En soms zijn ze zelfs niet zo aardig. Je moet het dus verbergen. Je doet het door de inzetten te variëren als je volgens het tellen het voordeel hebt.
John: Precies.
Andy: Ik bespreek dat dus ook in de DVD. De manier hoe wij het met MIT deden is een optimale strategie. Als je dat nu gaat volgen moet je er rekening mee houden dat de casino’s ook geen idioten zijn. Ze weten ook dat er geteld word en ze komen er achter op basis van de gevarieerde inzetten. Er was een tijd dat mensen uit het casino gegooid alleen omdat men hun inzet varieerde en dan waren het niet eens kaarttellers. Ze maken zo erg veel fouten.
John: Interessant.
Andy: Je moet dat dus voor een casino verborgen houden. En een manier om dat goed te doen is door te spelen met een partner. Door hen te vertellen hoeveel ze moeten betten. En je zegt dan niet, hè vriend bet eens duizend. Maar je doet het middels signalen, via spraak of via je chips. Maar ook door aanraking. Zo hebben we man-vrouw koppels, waarbij de vrouw alle actie controleert. Ze zal dan vertellen hoeveel te betten door bijvoorbeeld over de rug te aaien of zijn been.Je kunt het dus op veel manieren doen.
John: Het was voor jullie gewon werk toen jullie speelde met een bankroll van 2 miljoen. Een ander gaat werken en jullie gokken voor duizend dollar?
Andy: Eh, ja! Dat is ook zo. Je moet alles baseren op je bankroll. Als je een professioneel gokker bent dan is je netto vermogen eigenlijk je bankroll. In ieder geval je cash vermogen. Misschien heb je nog iets achter de hand voor laten of heb je een huis waarmee je geen risico wil lopen. Ik zou willen zeggen dat je moet spelen met het geld dat je kunt missen zonder gek te worden als je het verliest. Als je veel geld hebt kun je meer gokken. Als je maar twee duizend hebt kun je met vier vrienden al een bankroll van 10 duizend hebben om mee te starten. Je zal dan maar 10, 20 of 50 dollar per uur gaan winnen, maar je hebt wel veel praktijk lessen. En je bankroll is aan het groeien. Als je dan je bankroll hebt verdubbeld kun je meer gaan inzetten.
John: Precies.
Andy: Je bet nu 20 dollar of tot 100 dollar maximaal. Dan heb je ineens 40 duizend en bet je tot 2 honderd maximaal. Als je op de 100 duizend zit kun je echt veel gaan inzetten. Dan ga je mooie tijden meemaken. Als je rustig begint, en dat raad ik iedereen aan ook al heb je een miljoen, dan kun je rustig in de flow komen.
John: En we konden blijven bouwen terwijl we oefenden. Het is top. Laten we het eens hebben over de stijl van de DVD’s. Het is niet iets wat je in andere DVD’s ziet. Die andere geven alleen maar langdradig lesjes. En de DVD voor experts zijn meer een inzicht in de gedachten van de spelers. Het is een andere manier van onderwijzen.
Phil: Dat is zo. Er zijn eigenlijk twee manieren om te onderwijzen. Zoals een leraar voor een groep met een schoolbord of zittend achter een tafel vertellen wat je zou moeten doen. “Okay, in deze situatie doe je dit, en in deze situatie doe je dat”. Wij hebben een andere methode gevonden, een methode waarin we in het brein van de expert zitten, op welk vakgebied dan ook. Op mijn DVD zie je alleen maar mijn kaarten, terwijl de voiceover mijn gedachtes verteld als ik de finale tafel speel en winnende beslissingen maak, tegenstanders lees, uitvindt wat zij voor handen hebben en zelf af en toe iets geluk heb. Op Andy zijn Blackjack DVD hoor je alleen maar zijn stem terwijl hij perfecte basis strategieën toepast. Kaart tellen en daar de inzetten op aanpassen, het samen spellen met een team maat, signalen gebruiken om de grote spelers in te lichten. Een hele nieuwe methode dus. Een heel andere manier van leren, maar ook erg entertainment. Iets wat die andere DVD niet hebben.
John: Het is uniek.
Phil: Ik weet niet of je wel eens naar de andere DVD hebt gekeken….na twintig minuten van je in slaap.
John: Precies.
Phil: Mijn DVD is meer als een WPT of WSOP uitzending waar je steeds benieuwd bent naar de volgende hand, mede omdat je niet weet wat de andere spelers hebben. Het is erg meeslepend om naar te kijken. Op Andy zijn DVD wil je zien wat er gaat gebeuren. Je wil zien of de grote baas ze gaat pakken, en de beveiliging, we laten de beveiligingscamera’s zien die onze mannen proberen op te sporen en je ziet wat er gebeurd.
John: Het is als een TV show of een…
Andy: Het is als een film.
Phil: Het is als een kleine film.
Andy: Als “Ocean’s Eleven.” Iedereen kan het.
Phil: Maar tegelijk ook educatief. Onze eerste prioriteit is ook om te onderwijzen. Onze tweede prioriteit is entertainment.
Andy: Precies.
Phil: En als we beide kunnen doen in elke editie die we uitbrengen, dan denk ik dat we erg succesvol zullen zijn. In onze eerste twee is het in ieder geval gelukt, daar twijfel ik niet aan. Andy en ik zijn al heel erg lang vrienden en hij heeft me de basis van het kaartentellen al een tijd gelden uitgelegd, lang voor de DVD. Maar nadat ik de DVD had gezien wist ik pas waar ik mee bezig was.
John: Okay. Je weet hoe het werkt.
Phil: Ja en vooraf wist ik dat echt niet. Er zijn altijd van die kleine dingetjes bij betrokken.
John: Het helpt zeker als je het ook ziet.
Phil: Eh… het kan anders moeilijk zijn om iets te leren aan iemand.
John: Zeker.
Phil: Maar als je het er ook bij ziet….als je ziet wat er gebeurd aan de tafel en je zit later is dezelfde situatie, dan is het veel gemakkelijker om die kennis die je hebt toe te passen. En je ziet jezelf ook aan die tafel zitten, in plaats van mij of van Andy. We zullen als bedrijf in de komende drie jaar dertig titels uit gaan brengen. Niet allemaal zullen ze over gokken gaan hoor. Misschien zal dit zelfs de laatste zijn, onze volgende gaat over golf. Met golfer Jim Furyk, de nummer zeven van de wereld…
John: Top.
Phil: en hij speelt tegen de nummer 12 van de wereld, Fred Funk. Jim en Fred spelen iets wat wij de korte Challenge noemen. 18 slagen rondom de green op TPC Sawgrass, de baan waar de players championship gehouden is. Beide golfer slaan om beurten. Lopen naar de bal, analyseren de positie, bepalen welke slag ze dan gaan doen. Je bent dus weer de hele tijd in het brein van de golfer. Alles bespreken ze….
John: Interessant.
Phil: Je weet wel, gewicht op je achterste voet, open je spreiding. Je hoort al die dingen in hun hoofd als ze bezig zijn met de voorbereiding, uitvoering en hoe zij het resultaat van de slag analyseren. Het zal heel anders zijn als bijvoorbeeld les krijgen van een instructeur.
John: Zo klinkt het ook.
Phil: Het is anders, een andere aanpak. En je ziet ook de vermakelijk aspecten van deze DVD nog, je wilt namelijk zien wie er gaat winnen! Het is een echte wedstrijd. Deze jongens spelen om honderd duizend dollar.
John: Echt. Cool.
Phil: En we hebben nog een paar andere titels die dit jaar uit gaan komen. We willen eind dit jaar een NASCAR DVD gaan doen met een top coureur. We willen gewoon een heel breed pakket aan DVD’s gaan uitbrengen. Er komt ook een gezondheids product met een diëtiste. Je zit in haar hoofd als ze boodschappen gaat doen, en als ze gaat koken, zeg maar. Waarom pakt ze aardbeien in plaats van bananen…
John: [Lacht] Die DVD heb ik nodig volgens mij!
Phil: 24% van de Amerikanen hebben overgewicht, dus het is zeker nodig. Daarbij moet ik zeggen dat mijn of Andy’s DVD’s leuker zijn [Lacht].
John: Tuurlijk.
Phil: Maar uiteindelijk denk ik dat we met onze producten mensen zullen gaan helpen. En dat is ook één van de redenen waarom ik met het bedrijf ben begonnen. Mensen helpen is een goede reden geweest om het te gaan doen. Ik krijg honderden e-mails van mensen die zeggen dat ze nooit eerder een toernooi hadden gewonnen, dat zij altijd geld doneerde als zij mee deden aan een home game, maar nadat ze de DVD hadden gezien wonnen ze hun eerste toernooi. Hetzelfde kan met Andy gebeuren. Ik kan niet wachten tot….
Andy: … tot je de casino’s ziet?
Phil: …tot ik door een casino loop. Het zou de casino’s best wel eens pijn kunnen doen. Het zou ze kunnen schaden omdat de informatie op de Blackjack DVD zo waardevol is en zo meeslepend. En Andy heeft het enorm goed gedaan, hij brengt alles super hoed over. Er zullen echt een hele hoop teams bij gaan komen het komende jaar. Het is interessant om te zien wat er om het Black Jack heen zal gaan gebeuren. Ze proberen natuurlijk al van alles, net als de schud machine bijvoorbeeld.
John: Oh ja. Het doorlopende schudden.
Phil: Maar goed. We willen onderwijzen en vermaken . . .
John: Precies.
Phil: ….. En we willen je laten zien hoe het is om in de schoenen van een expert te staan. Je doet gewoon echt mee. Je zit in de gedachten, je hoort de motivaties, en het is vernieuwend.
John: Bij het poker is het erg spannend. Ik bedoel, voordat de turn kaart komt heb je misschien een zes nodig om je hand te maken…
Phil: Zes, zes.
John: Zes, zes, zes. En de serveerster loopt langs en je bent afgeleid!
Phil: We doen dat dus allemaal! Ik ga niets verbergen.
John: En er komt een Aas en jij zegt: “Verdomme”!
Phil: [Lacht].
Andy: Je zegt het in gedachten. Je wilt het niet hard op gaan zeggen!
Phil: Maar we denken het allemaal! Als je het niet denkt dan is er iets mis met je. Kijk, als je een gut shot straight draw, of iets dergelijks, hebt, en je hebt een grote bet gemaakt en krijgt een cal, “FU@#CK“
John: Tja, precies.
Phil: Je bent zeker aan het vragen om de kaart die je nodig hebt. Ja toch? Zo niet, dan is er iets mis. Ik heb het dus heel reëel proberen te houden en ik laat je horen wat ik de hele tijd denk.
John: Wat heeft je tot de oprichting van dit bedrijf gebracht?
Phil: Eigenlijk Celebrity Poker en mijn succes aan de tafels. Ik was eerst door bedrijven gevraagd om een DVD met hun te doen. Ik heb toen die producten bekeken, maar die waren gewoon erg slecht. Ik zei dus direct nee daartegen..
John: Okay.
Phil: Makkelijk in elkaar gezet. Er was geen geld uitgegeven om het een beetje mooi te maken. Ik vond het gewoon niets.
John: Ja okay.
Phil: Ik wilde daar gewoon niet bij horen. Ik heb toen zelf het idee bedacht voor de DVD.
John: Ja, en we weten inmiddels hoe het werkt.
Phil: Elke keer als ik uit ben zeggen mensen tegen me hoe goed ze het “Hoe zou jij de hand spelen”concept, van Celebrity Poker, wel niet vinden. Ze vragen steeds of er meer gaat komen. Die vijf minuten uit elke uitzending van Celebrity Poker waren echt heel leuk voor mij. Ik kon mensen echt iets dieps leren. Ik heb dat concept dus ook voor de DVD gebruikt. En ik dacht dat ik de bestaande bedrijven niet zou kunnen overtuigen erin te investeren, en ze het ook nog eens goed te laten doen.
John: Precies.
Phil: En ik heb het dus zelf gedaan. Ik heb veel geld gebruikt om de DVD te maken. Ik hoop dat je dat kunt zien.
John: Oh, zeker.
Phil: Er hebben zeker veertig mensen aan mee gewerkt; ik heb het script in drie maanden geschreven, erg moeilijk en vermoeiend.
John: Alleen al aan de cover en de inleg kun je zien dat er veel aandacht en werk in zit. Het is veel beter dan de rest op de markt, waar er slechts een foto van de prof op staat.
Phil: Dit is echter heel mooi gemaakt. Andy zijn DVD is in vijf dagen opgenomen, op vier locaties. Ik bedoel, dit zijn speelfilms. Je kunt dit moeilijk een instructie film gaan noemen.
John: Inderdaad.
Phil: maar uiteindelijk zijn dat het wel. Maar mijn DVD, plus de audio, is wel drie uur lang.
John: Precies.
Phil: Het is een erg complex product. Maar het was zeker de investering waard.
John: Okay.
Phil: Ik denk dat er geen betere DVD op de markt is, eigenlijk weet ik dat zeker. Ik heb er namelijk een groot aantal vergeleken. Er zal ook geen betere Black Jack DVD uitgebracht zijn. En ik weet dat we hetzelfde gaan doen voor golf, en dertig andere onderdelen. Een aantal van de beste filmmakers zijn onze partner, we gaan er dus voor.
John: Precies.
Phil: Dit bedrijf zal een grootmacht zijn op het gebied van educatieve producties.
John: Okay. Een soort voor Dummies lijn op DVD.
Phil: Ja. Zoiets, die zie je ook in elke boekenwinkel.
Andy: Maar dan wel veel beter als die boeken.
Phil: De Dummies boeken zijn….
Andy: ….zijn erg basis..
Phil: Ze zijn heel erg basis, en daar naast weet je ook niet wie ze nou eigenlijk geschreven heeft. Het heeft ook geen echte geloofwaardigheid. Ik wil daarom gewoon de beste van de beste gaan gebruiken.
Andy: Behalve dan in de Idioten gids, de idioten gids van het poker en poker blufs.
Phil: Oh, dat was jij. Andy heeft de Idioten gins voor Poker. Dat is pas uitgekomen en het is een boekje. Wij brengen echt de allerbeste DVD’s uit.
John: Het is ook goede marketing voor jullie, ik bedoel, iedereen weet dat jullie poker en black jack experts zijn, maar jullie naam zal niet een golf of dieet DVD verkopen..
Phil: Nee, maar Jim Furyk, nummer zeven van de wereld, de partner van Tiger Woods bij de Ryder Cup, wel.
John: Zeker.
Phil: Ik bedoel, hoe kan het beter zijn dan dat? [Lacht].
John: Precies.
Phil: Ik bedoel te zeggen dat het de beste op hun gebied zien. Michael Boogert die een wielerwedstrijd doet. Of Huntelaar die minuut voor minuut een Europacup wedstrijd doet. Dat zijn de experts die we in deze serie willen gaan gebruiken. Je kunt er veel van leren en dat is te gek natuurlijk.
John: En hoeveel investeerders hebben jullie nu?
Phil: Mijn zakenpartner, Rafe Furst, en ik.
John: Oh, Rafe, okay.
Phil: En Andy zit in het team. En Mikte Kweller is schrijver en directie lid, en dan hebben we nog een aantal kleine investeerders.
John: Hebben jullie al grote deals voor de distributie?
Phil: We hebben daar nog niet veel tijd en geld in gestopt. De reden daarvoor is dat we nu nog maar één DVD hebben, daarmee kunnen we gewoon direct naar de detailhandel. Die pakken het dan goed op. Grote distributiekanalen benaderen met maar één titel is erg moeilijk. Maar nu is Andy zijn DVD er ook en begint het te groeien. Het is de finale tafel en….
…
Andy: Blackjack.
Phil: en Blackjack. Dat ziet er al beter uit. Beter dan één DVD.
John: Ja zeker..
Phil: Nu vertellen we een verhaal. En als de derde er is hebben we een reeks en dan zijn we niet meer te houden. Ik heb dus een goed plan voor de onderneming, dertig DVD’s in drie jaar.
John: En het is een grote klus. Het zal je zeker wel speeltijd gaan kosten.
Phil: Dat doet het al. Ik bedoel, ik werk er tachtig uur per week aan, en dus heb ik geen tijd om te spelen. Ik speel de WSOP, maar tot die tijd niets meer.
John: Zozo . . .
Phil: Maar weet je wat? Uiteindelijk is dit het werk wat ik graag wil doen. Ik krijg redelijk veel commentaar van de andere prof spelers omdat ik niet naar alle toernooien reis, maar ik heb zoiets van, dit is wat ik nu graag doe. En ik heb nog nooit echt één ding gedaan. Ik deed alles vaak in vijf jaars periodes. Als ik naar mijn leven kijk dan maak ik om de vijf jaar wel een drastische ommekeer. Ik heb vijf jaar in de techniek gezeten, begin jaren 90. Ik was redelijk succesvol en ik heb uiteindelijk het bedrijf verkocht aan Cisco. Daarna heb ik vijf jaar de wereld rond gereisd, back packen, lol maken en niet veel poker gespeeld. En daarna heb ik vijf jaar, de laatste vijf jaar, poker gespeeld, boeken geschreven en TV gemaakt. Nu ga ik vijf jaar bezig zijn met Expert Insight, een nieuw bedrijf opbouwen waarvan ik het idee heb dat het echt heel veel mensen kan gaan helpen. Ik leer ze wat ze graag willen leren en dat vind ik echt te gek. En daarnaast zal ik ook nog wel wat toernooitjes spelen. Ik reis nog steeds wel door het circuit heen. En in oktober komt er ook nog een nieuw boek uit. Ik hou dus mijn handen in de pokerwereld, maar meer als hobby dan als beroep. De laatste vijf jaar was poker echt een beroep voor mij. Nu ga ik een grote omslag maken naar het echte werken, tussen aanhalingstekens. Maar als het iets is waar je een goed gevoel bij hebt dan zal het niet als werk gaan voelen. Ik ben gelukkig met veel talentvolle teammaatjes. We zijn echt een superteam. Daar mag je me aan houden.
John: [Lacht].
Andy: [Lacht].
John: Zal ik doen. En het is natuurlijk super dat je zoveel plezier hebt in je werk. Dat is toch prettig.
Phil: Erg veel geld en ook erg veel druk. Als pokerspeler ben je alleen maar een verklaring aan jezelf verschuldigd.
John: Precies.
Phil: En ik ben single, ik ben niet getrouwd. Ik heb niemand die op mij wacht of op mij rekent, snap je? Het is heel anders als je mensen voor je hebt werken. Die mensen verwachten dan ook hun salaris te krijgen. En je hebt ook een verantwoordelijkheid tegenover je leveranciers en tegenover je zaken partners. Het is een hele andere druk dan de druk die bij het poker komt kijken. Uiteindelijk zal dit bedrijf verantwoordelijk zijn voor het voeden van de gezinnen van twintig mensen. Dat is een andere druk dan de All In bet van Phil Hellmuth op de river. Ik bedoel, ik kan het me veroorloven om de pot van Phil te verliezen, maar ik kan het me niet veroorloven om een fout te maken met twintig mensen die in het bedrijf geloven. Ik kan en mag dat niet verpesten. Ik ben het aan ze verschuldigd om mijn uiterste best te doen en als dat betekend dat ik minder aan de tafels kan zitten, dan moet dat maar.
John: Veel geluk in ieder geval met het bedrijf. We zullen allemaal de DVD’s gaan bekijken!
Naast een poker enthousiasteling is John ook een National Certified Counselor (NCC). Hij heeft verschillende graden van universiteiten waaronder de Universiteit van West Virginia en de Lock Haven University, in onder andere Psychologie en Sociologie. Je kan een afspraak voor een interview of lezing maken, of meer te weten komen over de psychologie van het poker door te mailen naar carlisle14@hotmail.com.
| Commentaar |
