Het vreemde duo van Poker: PHIL HELLMUTH en JOHN BONETTI
Misschien zijn zij de pokerversie van het vreemde duo. Negenvoudig WSOP-bracelet winnaar Phil Hellmuth was een van de jonge sterren van poker; hij won het hoofdtoernooi van de World Series op de onervaren leeftijd van 24. In contrast daarmee begon Bonetti het spel pas te leren toen hij al achter in de 50 was! Een van zijn leraren toen was toevallig het jonkie Phil Hellmuth. Die late start heeft Bonetti echter niet tegengehouden. TheHendonMob.com noteert John Bonetti voor 3.6 miljoen dollar aan toernooiwinst in zijn leven, en hij heeft 3 WSOP bracelets op zijn naam staan. Bonetti heeft strijd gevoerd tegen prostaat- en ruggengraatkanker sinds 1992. Bonetti's zware Italiaanse accent, zijn gevatheid en zijn no-nonsense charme maken hem tot een van de meest populaire en alom geliefde figuren in het spel. Het grote ego en de uitgesproken meningen van "the Poker Brat" [de Poker-Snotaap] Phil Hellmuth maken hem tot een van de meest controversiële. Nu meer dan twintig jaar sinds dit interessante duo gevormd werd zijn ze nog steeds dikke vrienden en vertrouwelingen. In dit exclusieve interview zien we hoe volmaakt dit stel elkaar in evenwicht houdt.
John: [tegen Phi] Vertel me eens over Kamp Hellmuth. Hoe is dat kamp begonnen, wiens idee was het, wie zijn de belangrijkste betrokken spelers, dat soort dingen?
Hellmuth: Rond 1999 vond ik dat het voor mij tijd was om eens een pokerkamp te organiseren. Mijn idee was om tienduizend dollar per persoon te vragen en om het in het Sonoma Mission Inn, in noord Californië te houden.
John: Okay.
Hellmuth: En, eh, uiteindelijk heb ik er niks aan gedaan en heb ik het, eh, gewoon een beetje laten versloffen. En toen, ongeveer begin 2005, werd ik door een groep benaderd om Kamp Hellmuth te gaan doen. Jeff, Jeff Goldenberg om precies te zijn, en Brandon Rosen...en, eh, mijn advocaten en mijn agenten keken er heel kritisch naar en zij leken, ze leken heel enthousiast voor het logistieke deel. Ze hadden daar veel ervaring in. En, en één ding kon ik niet maken en dat was het er - weet je wel - slecht laten uitzien.En we hadden meteen door dat ze echt hard werkten en super-ambitieus waren en dat ze er iets van zouden gaan maken, maar ze zaten nog steeds een beetje under the gun. We hebben ze in het eerste Kamp Hellmuth getest. Nou, de spijker op z'n kop, echt de spijker op z'n kop. Elk detail was perfect...weet je wel. En, en we, we hadden ook nog het bijkomende probleem om mensen met de bus naar de Horseshoe te krijgen.
John: Mmm.
Hellmuth: Maar ze waren echt, nou gewoon, ze regelden het gewoon heel soepeltjes. Het was geweldig. Dit jaar hoeven we ons geen zorgen te maken over busvervoer, dus weet ik dat het voor hen wat gemakkelijker zal zijn. Dus ging ik met hen in zee en, eh, weet je wel...ervan uitgaand dat zij zo'n beetje alles zouden doen omdat ik het gewoon zo druk heb. En nogmaals, mijn gezin moet op de eerste plaats komen, en dan, dan heb ik nog wat andere grote en heel belangrijke projecten waar ik in betrokken ben en pokeren zelf is ook belangrijk in mijn leven. Sterker, ik denk dat - dat is altijd direct na mijn gezin gekomen. Het was eerst mijn gezin, dan geschiedenis schrijven in poker. Weet je wel. En het is een beetje, misschien één streepje, verschoven naar - dus het is gezin, honderd miljoen verdienen, dan... Maar als ik eenmaal honderd miljoen heb, of genoeg geld, wat dan ook - dan, eh, denk ik dat, eh poker weer belangrijker zal worden, de geschiedenis van poker weer belangrijker zal worden. Ik denk dat het het juiste moment was om het een beetje te laten vieren. Ik blijf altijd gericht op de World Series. Ik moet oppassen met wat ik zeg want pokergeschiedenis schrijven staat nog steeds nummer twee op mijn lijstje, maar het wordt opgeëist door, weet je, veel geld verdienen met poker.
John: Right.
Hellmuth: En ik bedoel, het is best gaaf om boeken te hebben en DVD's, weet je, spelletjes op mobiele telefoons en dat soort spul, dus...
John: Eh,al dat andere gedoen... de interviews en zakendeals en al die extra dingen, is dat iets waar je plezier in hebt? Iets wat je weg kunt stoppen?
Hellmuth: Weet je, ik denk er niet zo veel over na. Nauwelijks, weet je...
John: Hoort bij het werk.
Hellmuth: Ja, ik stond gisteren op in Los Angeles. Ik ging sporten, dat is lekker. Ik moest gaan sporten. Sporten laat me ook merken hoeveel slaap ik achterlig.
John: Begrijp ik.
Hellmuth: Gewoon omdat ik bekaf was. En toen kwam ik hier en ik kwam om tien voor vijf aan - ik had niet eens tijd om in te checken - dus nam ik mijn koffer mee naar hier, één van mijn koffers, naar, eh, de plaats waar ik iets voor SportsCenter doe - die doen een special over poker. Ik had Bonetti en T.J. (Cloutier) bij me. Die deden precies wat goed was. Toen ging ik direct naar m'n kamer waar ik iets voor National Public Radio deed en dan meteen door naar - en onderwijl eten - direct door naar Kamp Hellmuth...eh, voor het openingsfeestje. En, weet je, ik moest een praatje houden daar en ik deelde, uiteraard, een miljoen handtekeningen uit en iedereen ging met me op de foto en, eh... En toen maakte ik vermoedelijk een foutje door gisteravond nog uit te gaan. Ik had waarschijnlijk rechtstreeks in bed moeten duiken, ik heb zoveel slaaptekort. Maar het is okay. Vanavond ga ik vroeg naar bed.
John: Ja ja. Dus dit zijn dingen die je leuk vindt. Je denk er niet eens over na.
Hellmuth: Ik vind het leuk om in de belangstelling te staan. Dus als Sports - als ik iets doe voor SportsCenter, vind ik het echt leuk om dat interview te doen. Ik vind het echt leuk om geïnterviewd te worden.
John: Juist ja.
Hellmuth: Weet je, speciaal als het met camera is. En, eh, als ik het niet leuk zou vinden, zou ik het niet doen.
John: Juist ja.
Hellmuth: Eerlijk waar hoor.
John: Ja, want er zijn er een hele hoop die de spotlight vermijden.
Hellmuth: Ja, ik hoef dit soort dingen helemaal niet te doen.
John: Precies.
Hellmuth: Ik hoef het gewoon niet meer. Ik bedoel, ik ben al zo'n beetje... Financieel zit ik wel goed nou, denk ik. Ik hoef dit niet te doen, maar ik vind, ik vind het nog steeds leuk, weet je. Ik ben er nog steeds... een soort van gek op. Ik heb plezier, zelfs in nu een interview doen, ik heb lol. Mijn stem zal een beetje hees zijn aan het eind van de dag.
John: Oh ja. Ja.
Hellmuth: Omdat jullie me allemaal om negen uur 's morgens aan de gang hebben met interviews vandaag.
John: [to John Bonetti] En hoe ken jij deze vent?
Bonetti: Wij begonnen twintig jaar geleden samen poker te spelen.
John: Twintig jaar geleden?
Bonetti: En we zijn samen dik gebleven. Geloof me. Hij is als een zoon voor me.
Hellmuth: Toen ik Kamp Hellmuth ging doen, waren er twee kerels die erbij betrokken zouden zijn: Bonetti en Cloutier. Dat wist ik direct. De eerste twee die ik gevraagd heb. Vroeger stonder er nog een paar mensen op die lijst die er misschien bij zouden worden betrokken. Een paar daarvan zijn hun eigen ster geworden of zoiets, eh... of, of sommigen zijn een andere richting opgegaan.
John: Mmhm.
Hellmuth: Dus...Maar het was, I heb altijd John en, eh, T.J. hier willen hebben.
John: Wat vind je van die andere mensen, van wat ze over Phil zeggen en dat soort dingen?
Bonetti: Niemand kent Phil zoals ik. Hij is één van de beste f***ing jongens op de wereld.
Hellmuth: Bonetti is mijn meest loyale verdediger.
Bonetti: Jazeker.
John: Waarom denk je dat Phil niet alle eer krijgt die hij verdient met al die World Series bracelets en records?
Bonetti: Omdat hij heel slim is en hij zichzelf verkoopt. En dat doet ie. Zoals T.J. zei, hij is de beste verkoper in poker. En hij verkoopt zichzelf aan de hele wereld, of ze nou van hem houden of een hekel aan 'm hebben. Maar hij verkoopt zichzelf. Hij is het middelpunt van aantrekkingskracht. Weet je, hele pokerwereld, overal waar je komt zeggen ze - ik nam gisteren een taxi vanaf het vliegveld? En de taxichauffeur, pratend met de taxichauffeur, zeg ik: 'Ik speel poker. Phil Hellmuth is zelfs een van mijn beste vrienden.' Zegt ie: 'Bedoel je "Kill Phil"?' Dat is precies wat ie zei, weet je. Ik zei: 'Ja, "Kill Phil".' Ik zeg, weet je, Phil krijgt, hij verdient miljoenen met te doen wat ie doet. Ik zeg, er zijn andere kerels die, die hun huur niet kunnen betalen. Maar Phil maakt miljoenen met te doen wat ie doet. En wat doet ie? Hij verkoopt zich aan het publiek. Of het ten goede is of dat het, eh, wat je het ook wilt noemen, dat ze een hekel aan 'm hebben, maar hij is een middelpunt van aandacht. Daar in Houston weten al mijn vrienden, ze weten hoe dik ik ben met Phil. En ze zeggen: 'jij bent dik met die klootzak?' Dan zeg ik: 'Ja en?' 'Nou, hij is dit en hij is dat' - dan zeg ik 'Ah, ga fietsen, je hebt geen idee waar je het over hebt. Ik kan je verhalen vertellen over Phil die je kippenvel bezorgen, zo goed is hij. Hij is eerlijk. Hij is een goeie vader, een goeie - ik heb Phil nog nooit vals zien spelen. Ik heb Phil nog nooit met een meisje zien uitgaan. En luister, hij heeft de gelegenheid als lange en goed uitziende vent. Vergeet het maar. Ze cirekelen om hem heen als bijen om de honing. Maar hij is sterk geweest.'
Hellmuth: Ik ben nu zeventien jaar met mijn vrouw.
Bonetti: Klopt. Hij is zeventien jaar getrouwd en ik kan zeggen dat ik weet dat ie nog nooit vreemdgegaan is. Want als er ooit iets ergens gebeurd zou zijn, zou ik dat weten. Iemand zou me dat verteld hebben. Maar nooit. Ze hebben altijd het hoogste respect voor Phil gehad en hij heeft dat voor iedereen.
Hellmuth: John weet dat, zie je. John was erbij toen de chips down waren, weet je, toen ik niet al dat geld had, en ik heb altijd volmaakte eer en integriteit hooggehouden, weet je. Dat moet je hem vragen. Voor mij is dat moeilijk om te zeggen.
Bonettï: [tegen Hellmuth] Het is okay.
Hellmuth: Je moet Johns mening maar vragen, maar ik denk dat -
Bonetti: Ik heb mijn mening gegeven.
Hellmuth: Eer en integriteit als de chips down zijn, John heeft me gezien.
Bonetti: Precies.
Hellmuth: Precies. En mijn op eer en integriteit is nooit iets aan te merken geweest. En daar ben ik trots op.
Bonetti: Dat is waar.
Hellmuth: En ik denk dat omdat ik bijna perfecte eer, integriteit heb - ik bedoel bijna volmaakt voorzover ik kan overzien, eh, omdat ik in staat ben geweest om dat te doen en mijn leven op dit niveau te leven met mijn integriteit en eer en, weet je, gewoon ethiek -
John: Ethiek in poker.
Hellmuth: - het stelt me in staat rijk en beroemd te worden. Ik voel me meer op mijn gemak. Een hoop mensen die rijk of beroemd worden doen dat met kruiperige dingen en ze plegen roofbouw op zichzelf. Omdat ze de roem hebben en omdat ze kruiperig zijn is dat een hele krachtige combinatie en zo verzeilen ze in drugs of alcohol: ze zijn zelf-vernietigend. En ik ben dat niet, weet je... ik bedoel ik pleeg geen roofb- ik bedoel, ik voel me op z'n minst... heel goed in m'n vel zitten. Ik kan met mezelf leven. Ik heb altijd het goeie gedaan. Weet je, en het is voorgekomen dat ze me Celebrity Poker Showdon aanboden. Om die show te presenteren.
John: Dat is een goed programma.
Hellmuth: Ik had iemand anders over de telefoon een toezegging gedaan voor hun show. Toen ik bij C.A.A. het kantoor binnenkwam zaten ze te schreeuwen - al hun advocaten en raadslieden. Wat is er verdomme met je aan de hand, je hebt geen getekend contract, dit programma zal nooit gemaakt worden en jij hebt eentje die het gaat maken in het vooruitzicht. En ik zei, luister jongens, ik ga superrijk en superberoemd worden. Ik ben al een heel aardig eind op weg. Ik wil nooit dat iemand ooit van me zegt dat ik een mondelinge overeenkomst niet nagekomen ben, weet je. En er zijn meningsverschillen in poker geweest waar iemand - weet je, dat gebeurt gewoon, waar er verschil van mening is over iemand die iemand geld schuldig is of zoiets. Elk verschil van mening heb ik naar tevredenheid geschikt. Ik ben de andere kant opgegaan. Soms heb ik mensen geld betaald die ik eigenlijk helemaal geen geld had moeten betalen. Weet je, ik had ooit een weddenschap lopen over, eh - vergeet ik nooit - ik kan geen namen noemen, maar ik had voor duizend dollar gewed dat Clinton nooit zou aftreden. Ik, ik wist niks van impeachment [aanklacht wegens politiek misdrijf; CB] of zo, ik zei alleen, hij mag impeached worden, maar hij zal nooit van z'n leven aftreden. Weet je, omdat ik erachter gekomen was dat je impeached kon worden en desondanks in je ambt kon blijven.
John: Zeker.
Hellmuth: En eh...dus er zijn een hoop van dit soort meningsverschillen, waar nog meer geld in omgaat. En soms betaal ik liever, soms betaal ik wanneer ik, wanneer ik gewonnen heb, omdat het prima is omdat, eh, het me niks kan schelen. Mensen kunnen altijd een of twee keer misbruik van me maken. Maakt me niet uit. Het is goed. Ik bedoel, zo ben ik gewoon...ik kan me niet op dat soort onzin concentreren, waar ik me op concentreer zijn al mijn gaven.
John: Het lijkt een hoop op de dingen die ik je hoor zeggen, ik hoor je dingen zeggen over evenwicht in je leven dat je helpt aan de pokertafel: de eerlijkheid, de zuiverheid, de helderheid. Het drijft gewoon je spel en het drijft ook je spelen.
Hellmuth: Drijft de geluksfactor. Ik bedoel, opnieuw, er is gewoon een lichtgeraakt mengsel van mensen die fouten maken en veel geld hebben en jong zijn. Weet je, atleten of zo.
John: Uh huh.
Hellmuth: Weet je? En eh, het is iets licht ontvlambaars. Het leidt tot alcoholisme, drugs en al dat soort dingen. En omdat ik mezelf op dit niveau heb gehouden, moreel en ethisch gezien, weet je, in zeventien jaar nooit mijn vrouw belazerd en daar ben ik trots op.
John: Ja, ja.
Hellmuth: Het is best belangrijk. Het is niet makkelijk geweest.
John: Uh huh.
Hellmuth: Ik beodel elke avond, elke avond dat ik uit ga - want ik ga graag uit.
John: Ja.
Hellmuth: Weet je, ik beheers mezelf. Ik ben geen grote drinker.
John: En hoe zit het met de champagne?
Hellmuth: Goed, ik ga graag op stap en drink Dom Perignon, maar ik hou niet van - maar ik, ik vind het niet erg om - ik gaf bijvoorbeeld 2400 dollar aan mijn drankrekening uit gisteravond. Ik had maar vier glazen champagne gehad - viereneenhalf. Als ik - als ik het tot drie of vier glazen champagne per avond kan beperken...ik bedoel over de duur van een lange avond, dan is dat prima. Twee is nog beter. Maar, weet je, ik hou er niet van om - weet je, ik heb misschien vier of vijf nachten, de afgelopen drie jaar, te veel gedronken. Maar ik ben geen echte drinker en, weet je, dat die ik niet... Voor zover ik weet heb ik de meeste zelfvernietigers weten te vermijden. Ik bedoel, ik denk wel eens als ik mezelf een beetje aan het vernietigen ben, misschien verlies ik vijftig tot zeventig duizend dollar met pokeren, en dan kijk ik er eens goed naar. Waarom gebeurde dat? Oh Phil, je bent een beetje aan het zelf-vernietigen. Maar ik heb het zo goed in de gaten. Omdat ik ouder ben, weet je. Dus een jonge atleet, dus, die iets fout doet...wat dan ook. Dat is, dat is...
John: Dat is het leven -
Hellmuth: Oh ja. I zei al, ik, het ging me goed af in poker en ik begon al die No Limit Holdem toernooien te winnen op jonge leeftijd. Ik hielp Bonetti een klein beetje met zijn spel, dat is wat er gebeurd is.
John: Oh.
Hellmuth: Weet je wel? Ik was jong maar ik had dat - op de een of andere manier snapte ik dat spelletje. Weet je? Dus ik hielp Bonetti, ik hielp hem daadwerkelijk, was een beetje zijn leermeester voorzover het poker betreft. Hij hielp mij met wat levensdingen, weet je. En het was... Het is een goeie balans geweest. John en ik zijn in de grond goeie vrienden gebleven. Weet je?
Bonetti: Een hele tijd.
John: En wat leerde...wat voor soort levenslessen was je Phil aan het leren dan?
Bonetti: Over rond rommelen. Over eerzaam zijn tegenover je vrouw. Een goeie vader zijn voor je kinderen. Weet je, ik ben er altijd trots op geweest om zijn vriend te zijn. Mijn vrouw, mijn vrouw is dol op Phil!
Hellmuth: Wel, weet je wat Bonetti nog meer voor me gedaan heeft is, hij kent mijn filosofie en, weet je, hij houdt me eraan.
John: Zoals?
Hellmuth: Zoals, bijvoorbeeld, ik was in Amsterdam, weet je. En ik was, eh...Ik overwoog, eh - weet je, ik ben geen - ik doe geen - ik heb wel eens een sticky gerookt op de universiteit, maar weet je,misschien een of twee keer toen ik drie-, vierentwintig was, of zoiets. Het is lang geleden. Ik was in Amsterdam en zei, weet je, het is vijftien jaar geleden sinds ik dat spul geprobeerd heb, misschien zou ik, in Amsterdam zou ik misschien op stap moeten gaan en een keertje hasj roken, weet je? Niks serieus. En Bonetti was er ook met mij en hij zegt, is dat gepast voor de Ryder Cup Captain? Want op dat moment hadden ze me gevraagd om de Ryder Cup Captain te worden. En dus ging ik niet op stap.
Bonetti: Klopt.
Hellmuth: Weet je wel? [Lacht]
Bonetti: Want ik...ik heb nooit drugs gebruikt. Ik weet zelfs niet - als ik cocaine zou zien ik zou weten of het cocaine was; als ik marihuana zou zien, zou ik geen idee hebben of het marihuana of oregano was. Dus weet je, ik, ik weet helemaal niks van drugs. Omdat ik er bang voor ben en ik probeerde Phil daarvan te doordringen, maar ik denk niet dat ik de persoon ben die hem er echt van afgehouden heeft om het te doen. Het was Phil zelf die vermeed om erin betrokken te raken zoals een paar andere spelers.
Hellmuth: Wel, ik had gewoon nut van m'n eigen filosofie en mijn eigen andere dingen.
Bonetti: Precies.
Hellmuth: En ik heb veel tijd besteed aan verkennen...Ik heb veel tijd besteed alsof ik heel rijk zou worden en beroemd.
Bonetti: Dat heeft ie me gezegd. Altijd.
Hellmuth: Als ik rijk en beroemd word -
John: Lang voordat poker kwam, was ie nog -
Bonetti: Toen hij jong was -
John: Wist ie dat hij rijk en beroemd zou worden.
Bonetti: Toen hij jong was...toen hij jong was had hij geen geld. Ik kan me dat herinneren. Ik kan er verhalen over vertellen. Hij had een klein beetje geld. Hij wedde op mij. Hij hielp me. En ik won. Ik won - ik won voor hem zijn eerste huis in Palo Alto.
Hellmuth: Dat is waar.
Bonetti: Ik kocht het huis. Ik won zeshonderduizend en hij kocht het huis direct daarna.
Hellmuth: [Lacht]
Bonetti: Ja, het is een waar verhaal. Phil is altijd...weet je...
Hellmuth: Dat was een mooi verhaal omdat het de 1996 World Series of Poker was, dacht ik.
Bonetti: Inderdaad.
Hellmuth: Jaar dat Huck Seed won.
Bonetti: Huck Seed, ja.
Hellmuth: En toen ik er binnenkwam had ik niet veel cash - er schortte iets aan mijn contanten. Zeker, ik had een groot huis. Ik had een huis van een miljoen en allerlei andere dingen - dat is prima - maar ik zat verlegen om cash. En eh, Bonetti belde me twee dagen tevoren op en zei dat mijn sponsor, Russ Hamilton, eruit gestapt was. Russ Hamilton was mijn zakenpartner in vele opzichten. Hij stapte eruit en liet Bonetti min of meer daar hangen. En eh... en ik zei, oh mijn God John, ik heb helemaal niet genoeg geld om mee te doen, weet je? En ik zei, en hij zei Phil ik heb je nodig. En ik zei, oh mijn God, ik doe het. En eh...wat een moeilijke drie weken voor hem en mij. Oh mijn God, ik wed op hem en ons geld raakt op, ons geld raakt op, ons geld raakt op, ons geld raakt op. En ik... en plotseling lijkt het erop alsof er iemand op mij zal moeten zetten, weet je? Ik bedoel, ik denk dat ik wat geld zou hebben kunnen lenen. Maar ik leen niet graag geld om poker te spelen. Ik zou waarschijnlijk wat aandelen hebben kunnen verkopen of zoiets, maar dat geld daar werd ik geacht niet aan te komen. Maar we werden een beetje - ik werd een beetje wanhopig, weet je? En het liep naar het twee-na-laatste onderdeel. Soms kocht er iemand in voor John voor een onderdeel omdat ik... weet je, zoals er iemand voor hem inkocht voor de Seven Card Stud. Natuurlijk was ik aan het graven voor hem, weet je, en eh... Het was moeilijk. Het was echt moeilijk, weet je. Twee na laatste onderdeel en we zaten bijna aan de grond en we waren aan het worstelen en ik probeerde de eindjes aan elkaar te knopen en dan casht Bonetti honderdvijftig duizend. Dan komt het hoofdtoernooi en hij sleept zeshonderdduizend binnen. Dus hij won iets als zevenhonderd en ... zeshonderd...ja, zeshonder en hondervijftig...dus hij sleepte iets als zevenhonderveertigduizend binnen of zoiets. Wel, er was een terugbetaalformule omdat ik een tijdje voor hem ingezet had, dus ik kreeg iets als honderdvijftig duizend van top, weet je? En daarna verdeelden we driehonderdduizend elk, of zoiets. Dus ik ging weg met vier vijftig en ik kocht mijn huis voor een miljoen. Mijn eerste huis. Mijn eerste mooie - mijn eerste huis in California.
Bonetti: Precies, precies.
Hellmuth: Oh, dat was een lekker huis.
Bonetti: En het is waar, elk woord.
John: Ja.
Bonetti: Dus Phil is er altijd voor me geweest. Altijd. Zelfs toen, toen het zwaar was voor hem. Op de een of andere manier is hij er altijd voor me geweest. Net als gisteren, is hij er vandaag nog steeds! Mensen geloven dit niet, maar na twintig jaar - geloof me. Hij is als... daarom doet het, doet het me pijn als mensen iets negatiefs over hem zeggen.
Hellmuth: Zie je, ik ben zo trouw. Weet je, vraag Bonetti maar, weet je. Vraag Bonetti naar mijn loyaliteit.
Bonetti: Yep. Yep.
Hellmuth: En ik zou, ik zou Bonetti financieel helpen, weet je?
Bonetti: Altijd.
Hellmuth: Altijd, weet je.
Bonetti: Altijd. Altijd.
Hellmuth: En eh, dat doet me goed, weet je. Ik beloon graag mensen in mijn leven. Het is een geweldig iets...Ik heb zojuist gedoneerd - ik moet daar waarschijnlijk niet over praten.
Bonetti: Nee, dat, dat moet je zelf weten. Wil je dat ik het zeg? Ik zal het zeggen.
Hellmuth: Nee...
Bonetti: Ik zal het voor jou zeggen. Anders, laat het, laat het maar rusten. We komen er een andere keer wel mee. Ik weet wat je gaat zeggen, Phil, en -
Hellmuth: Zeg het maar.
Bonetti: - dat waardeer ik. Nee, weet je.
Hellmuth: Nee, noet dat. Nee, ik zit te denken aan al die aandelen die ik je net gegeven heb.
Bonetti: Daar had ik het over.
Hellmuth: Ja. Ja.
Bonetti: Waar denk jij dat ik het over heb?
Hellmuth: Wel, ik heb pas iets geschonken - toe John. Ik kan het niet zeggen.
Bonetti: Hij heeft me een pakket van drieduizend aandelen cadeau gedaan. Cadeau! Drieduizend aandelen.
Hellmuth: En ik heb weggegeven - van al mijn ouwe zakenpartners die me altijd bijgestaan hebben: mijn agent, all m'n familie. Heb hun allemaal gewoon een enorme hoeveelheid aandelen gegeven. Dat moet, dat moet ik waarschijnlijk niet zeggen. Wel, het is nietr echt als het aan liefdadigheid schenken. Dus kan ik het zeggen, denk ik. Ja. Dus, weet je, ik heb geschonken...[lacht]...het is een hoop. Het is minder dan een half miljoen. Maar ik heb een bult aandelen weggegeven aan mijn vrienden en familie, aan de mensen die bij me geweest zijn, de mensen die me gesteund hebben.
John: In goed en slechte tijden en alles er tussenin. En het komt uiteindelijk uit.
Hellmuth: Ja. Ik heb nooit echt veel slechte tijden gehad. Soms had ik tekort aan cash -
John: Ja.
Hellmuth: - maar ik had altijd een hoop tegoeden, weet je...
Bonetti: Je hebt nooit echt slechte tijden gehad.
Hellmuth: Weet je, ik heb altijd aandelen gehad, of - ik heb altijd geld gehad waar ik echt niet aan mocht komen.
John: Ah ja.
Hellmuth: Dus ik had het gevoel - en ik wist dat ik daar nooit aan zou komen. Ik zou blut gaan eer ik aan dat geld zou komen. En dat is de waarheid. En ik prentte mezelf in dat het zo zou zijn en ik heb me daar altijd aan gehouden. Dus mijn vrouw hoefde zich geen zorgen te maken want de rekeningen werden betaald.
John: Mmhm.
Hellmuth: Sommige pokerspelers van vroeger zeiden ik ben blut maar mijn vrouw is rijk. [Lacht]. Doyle Brunson zei dat altijd. Hij zei dan, ik ben blut, maar mijn vrouw is rijk.
John: Wel, wel. Dat is een mooi verhaal.
Hellmuth: Dat was dat verhaal van de World Series 1996, dat is een prachtverhaal. Dat moet ooit eens gepubliceerd worden.
Bonetti: Goed verhaal.
John: Ja.
Bonetti: Ja. Er zijn ook nog een hoop andere verhalen.
Hellmuth: Ja, dus ik bedoel ik, het deed me goed om...ik beloon graag mensen in m'n leven en weet je, het is, eh, gewoon zoals ik ben.
John: Goed.
Hellmuth: Ik bedoel, ik heb de middelbare school en de rechtenstudies van mijn broers en zussen betaald. Niet alles. Lang niet alles, maar ik heb het geprobeerd. Ik geloof dat ik de rechtenstudie van een van mijn zussen helemaal betaald heb. Weet je en dat geeft me een goed gevoel. Ik kon het me veroorloven - omdat ik rijk was en altijd een hoop geld scheen te hebben en het me goed deed om familie die naar school ging te helpen. En nu help ik, weet je... dus wat dan ook. Genoeg hierover.
John: Het lijkt erop dat je het leuk vindt om te onderwijzen, door je boeken, door het kamp... Weet je, een hoop pokerspelers wil alles voor zich houden; ze willen geen geheimpjes verklappen of zo. Ik bedoel, ik weet zeker dat je, natuurlijk, dingen achterhoudt, maar je geniet van het onderwijsaspect, het interactieaspect, komt me voor.
Hellmuth: Wat is er niet leuk aan? Ik bedoel, ik ga voor een zaal staan. Ik heb een presentatie uitgeschreven...ik ga voor een zaal mensen staan die fans van me zijn, die zijn gekomen om te leren, en hun enthousiasme voor het spel. Ik bedoel, ze, ze zijn er in de eerste plaats voor mij - heel veel.
Bonetti: Dat klopt.
Hellmuth: Het is Kamp Hellmuth. En dus is er daar een positieve energie en ze hebben enthousiasme voor het spel. En mijn gedachtengang was grappig omdat Daniel Negreanu en ik zeiden - hij vond dat onderwijzen goed was, ik vond het slecht. We switchten binnen een jaar: toen vond ik dat het goed was, en hij dat het slecht was. Ik had me voorgenomen dat als ik een boek over poker ging schrijven het het beste boek over poker moest zijn dat ooit geschreven was. En om dat te kunnen doen moet ik een hoop weggeven. Weet je wat ik bedoel? En ik realiseerde me ook dat... je een hoop kunt onderwijzen, maar mensen moeten hun eigen pad volgen. Weet je wat ik bedoel? Dus wanneer je mijn boekleest zul je een enorme hoeveelheid kennis vinden, maar je zult nog steeds je eigen weg moeten vinden.
John: Uiteraard.
Hellmuth: Je moet nog steeds in saat zijn om het toe te passen. En dus vind ik dat ik een hoop les kan geven en denk ik gewoon niet dat dat op mij terugslaat en me achtervolgt. Ik heb niet het idee dat dat het geval is. Het heeft mijn naam groter gemaakt. Ik realiseerde me dat ik voor mijn eigen ego een boek moest schrijven. Eerlijk. I wil de beste pokerspeler van alle tijden worden en een onderdeel daarvan is boeken over het spel op je naam hebben. Een paar hele goeie boeken. Dus schreef ik het boek voor m'n eigen ego, echt, en ik heb er ook nog een hoop geld aan verdiend. Dus ja...ik bedoel, ik hou wel van mijn leven. Weet je...
John: Wat is er niet leuk aan?
Bonetti: Het is prachtig.
Hellmuth: Ik luister naar muziek. Ik heb Bonetti aan mijn rechterkant. We zijn een interview met Top Pair aan het doen. Ik ga opstaan en ik ga naar beneden en ik ga een eer, anderhalf uur lang praten over hoe je no limit Holdem speelt.
Bonetti: En we zullen ervan genieten. Iedereen steekt er iets van op.
Hellmuth: Ik heb lol, weet je?
Bonetti: Dat heeft ie.
Hellmuth: En nog iets, zie je: als ik elk weekend Kamp Hellmuth zou moeten doen, zou ik het niet leuk vinden.
John: Okay.
Hellmuth: Dan zou het een baan zijn.
John: Snap ik.
Hellmuth: Maar als ik het eens in de zes maanden kon doen...kijk ik ernaar uit. Dan is het als, ja, Kamp Hellmuth komt eraan. We krijgen Kamp Hellmuth in de grote feesttent van Caesars.
Bonetti: Precies. Precies.
Hellmuth: Weet je wel? Kom nou! Weet je wat ik bedoel? Dat is tamelijk gaaf.
Bonetti: Dat is groot. Groot.
Hellmuth: Dus weet je, over de hele pokerwereld...en eh, ik zou het waarschijnlijk voor niks doen.
Bonetti: Precies! [Lacht]
Hellmuth: Het is gewoon geweldig.
Bonetti: Hou je mond. Ze gaan je vragen om het voor niks te doen, Phil!
Hellmuth: [Lacht] En dan, en dan, en dan doe ik morgen of overmorgen of volgende week weer iets anders. Weet je, ik bedoel, een bedrijf huurt me in... weet je, ik vraag vijftigduizend per avond om dingen te doen. Er is een bedrijf waar ik iets voor ga doen - Bane and company - ik ga voor hun iets doen in Pebble Beach.
Bonetti: Wanneer Phil?
Hellmuth: Een en twee Mei.
Bonetti: En, ga ik mee?
Hellmuth: Wet ik niet. Hebben we het niet over gahd "zoon".
Bonetti: Ahh. In Godsnaam Phil. Laat mij er niet buiten...Pebble Beach. Ik ga je verslaan. Ik moet golfen met m'n vrouw. Ik heb drie holes tegen 'm gespeeld. Ik pakte 'm voor driehonderd.
Hellmuth: Dus dat is lol voor me. Ik kom nog eens op de golfbaan. Ze laten me met hun VIP-klanten op de baan. Het is in elk geval altijd interessant voor mij om met succesvolle, echt succesvolle zakenmensen rond te hangen. Kan ik iets van leren. Kunnen zij iets van leren. Best leuk.
Bonetti: Precies.
Hellmuth: Dus dat vind ik niet erg. Met een echt succesvol iemand is het gewoon leuk. Dus golf ik met hen en doe 's avonds een pokerseminar. Dus speel ik Pebble twee of drie keer. Mijn agent spint garen. Weet je wat ik bedoel? En dan wiensdag, woensdagavond speel ik Pebble en dan vlieg ik woensdag naar de Kentucky Derby.
John: Leuk.
Hellmuth: Ik zal Michael Jordan wel weer tegenkomen, weet je.
Fotograaf: We hebben een foto van jullie twee nodig, gewoon aan de tafel zittend.
Hellmuth: Zorg dat de CocaCola niet in beeld komt, alsjeblieft. Ik heb een reclame gedaan voor Pepsi Light. Hij zou in de Super Bowl komen.
Bonetti: Wat is dat, wat is dat, Phil?
Hellmuth: Het reclamefilmpje dat ik voor Pepsi Light heb gedaan zou tijdens de Super Bowl uitgezonden worden.
Bonetti: Echt?
Hellmuth: Ze, ze hebben de montage niet gemaakt.
John: Jullie kerels zijn geweldig. Veel succes aan de tafels en bedankt voor jullie tijd.
Hellmuth: Jij bedankt.
Naast een pokerenthousiast is John een gediplomeerd therapeut in de staat Pennsylvania en een nationaal gecertificeerd therapeut (NCC). Hij heeft een academische graad in counseling van de Universiteit van West Virginia en een kandidaats in psychologie met bijvak sociologie aan Lock Haven Universiteit. U kunt meer te weten komen over de psychologie van poker van de "Pokertherapeut" op carlisle14@hotmail.com.
| Commentaar | Vertalen |
