Wanneer Kay en ik voor het eerst ontmoetten, was het net als zo'n no-limit hands waarbij beide spelers zo snel all-in gaan, dat je moeilijk kan vertellen wie inzette en wie callde. Een jaar later allebei gek op elkaar, en toen vorig jaar, in 2005, zijn we getrouwd.

Kay is niet door de poker universum gestapt op haar weg naar mij toe. Ze speelt geen poker en dat heeft ze ook nooit gedaan. Ik? Ik speel poker, ik denk poker, en ik schrijf poker. En de rest van de tijd, ben ik samen met Kay. Dat is wanneer ik poker praat. Zij noemt het mijn "blur blur."

Niet alleen luistert Kay naar mijn blur blur, zij snapt het, en dan kaatst ze het terug naar mij, simpeler, duidelijker, zoals alleen een niet-speler dat kan. Haar gekozen woorden worden memes, als ik ze kan pakken met mij pen.

Daarbij, naast al het blur blur, Kay heeft zich na jaren blootgesteld naar wat zij noemt
"schreeuwen." Dat is wanneer ik aan de telefoon ben met een poker speler, samen met full-lingo hand analyses. Natuurlijk denk ik niet dat ik aan het schreeuwen ben. Ik denk dat ik meer praat met enthousiasme. Wanneer ik ophang, als ze vraagt, "Met wie was je aan het schreeuwen vandaag?" we knikken beide, en ik realiseerd dat ik misschien net iets te luid was.

Tussen het blur blur en het schreeuwen, heeft Kay veel geleerd over poker dat ze nu voor me in kan vallen. Er was een keer dat mijn vriend Alex een onzettende grote bad beat nam op de meest slechte denkbare tijd in de meest slechte denkbare spel tegen de meest slechtste mogelijke speler en het was lelijk. Zo lelijk dat hij mij belde om erover te vertellen. Kay antwoorde de telefoon.

"Hallo Kay, met Alex. Is Tommy thuis?"

"Nee. Hij is weg."

Alex zuchtte. "man. Je zou niet geloven wat er net is gebeurt. Ik had een paar Azen en deze gozer die me de hele avond aan het verslaan was callde met een dire koud and . . ."

Het maakte niet uit voor niemand van hun dat de strategische punten van de hand verloren zou gaan aan Kay. Alex ging voor en vertelde heel gedetailleerd zijn bad-beat verhaal, alsof hij tegen mij aan het praaten was. Kay stapte in en speelde mijn rol foutloos door het maken van sympatieke geluiden op de gepaste tijden.

Kay lijkt niet op Howard Cosell. Maar zij geeft hem weer op andere manier. Kay is een poker expert in dezelfde manier dat Howard Cossel een boxing expert was. Howard kende het spel, hij wist de gang van zaken, hij kende de taal en hij kende de mensen. Maar hij bokste niet. Hij woonde in de arena, maar buiten de touwen. En dat is waar Kay woont, in de realtie met poker door te leven met mij.

Kay op bereidheid

Ik zou gaan pokeren bij een lokale casino. Ik had niet zo goed geslapen, maar ik had gedoucht en gelopen en ik was ervan overtuigd door mezelf dat ik goed was om te gaan. Ik stond bij de deur om gedag te zeggen tegen Kay, toen deze grote gegaap mijn gezicht opende.

Kay zei, "Ben je er zeker van dat je nu wilt spelen?"

En ik van, "Ja."

En toen zei ze, "Tja, je weet natuurlijk nooit of je er klaar voor bent fo niet. Ik zeg alleen, het is nooit verkeerd om niet te spelen."

::: Het is nooit vekeerd om niet te spelen. :::

::: Het is nooit vekeerd om niet te spelen. :::

Ik liet die woorden over me heen smelten voor een seconde. Toen liep ik naar mijn bureau en schreef deze woorden op en bleef thuis.

Kay op poker, Leven, en alles.

Het was zaterdagochtend. Kay kwam thuis vol met vreugde en zei, "Ik gaf wat poker advies vandaag!"

Ik wist waar ze geweest was, bij de KOED pledge drive, vrijwillig, het antwoorden van telefoons. Ik kon het niet helpen om af te vragen wat voor advies ze had gegeven, en hoe ze de gelegenheid kreeg om het te geven. "Dank je wel voor het doneren naar publieke radio," kon ik haar horen zeggen. "En terwijl ik jou aan de telefoon heb, vroeg ik me af als ik zo kaal mocht zijn om te suggereren dat je een beetje nadenkt bij het kiezen van je spellen."

"Nou komop," zei ik. "Laat het horen!"

"Tussen 2 telefoon gesprekken,"zei ze, "Ik was aan het praten met andere werkers. Het waren voornamelijk mannen. We waren aan het praten wat onze echtgenoten doen om hun brood te verdienen. Ik vertelde dat mijn echtgenoot een professioneel poker speler is, en zoals gewoonlijk waren er vragen.

"Een man zei, 'Ik durf te wedden dat je zelf ook een goede poker speler bent. Kan je ons een paar dingen vertellen waar we op moeten letten?'

"Toen ik hem vertelde dat ik geen poker speel, zei hij, 'Er zal wel iets met poker zijn dat je hebt opgepikt door te leven met een pro. Is er geen advies dat je ons kan geven?'

"Er waren inmiddels 10 mensen geinteresseerd in ons gesprek. Ik had vloer. En ik moest iets wijs en waardevol bedenken om tegen deze mensen te zeggen. Toen kwam mijn antwoord eruit.

"'Speel weinig handen,'zei ik.

Toen keek Kay naar mij. "Right?"

Zij vroeg mij of ik dacht dat ze een goed advies had gegeven. Ze had alle grote waarheden door de jaren heen gesorteerd en heeft ze samengepakt in drie perfecte woorden. En zou wou weten hoe ik erover voelde.

Ik pakte naar een pen, en zij wist het.

Tommmy Angelo is een professioneel poker speler sinds 1990. In 2004, ontwikkelde hij een veelomvattend, 1 op 1, gezicht tegen gezicht begleidings programma. In de 3 opvolgende jaren, nam hij 50 cliënten. In Juni 2006 stopte hij, om alles op te schrijven in een boek. Zijn boek, "Elements of Poker," zal uitkomen in Oktober 2007. Details over Tommy's begleidingsprogramma zijn op deze website:
www.tommyangelo.com