Mijn eerste impressie van het boek "Ace on the river" van Barry Greenstein was voor een deel dezelfde als het beeld dat ik over de man zelf heb: een raadsel.

Ik heb Greenstein ontmoet op het World Series of Poker Circuit Event in Lake Tahoe in 2005. Tijdens een pauze heeft hij vriendelijk een schoppen aas gehandtekend. Ik heb een collectie met de handtekeningen van de meeste top pro's, maar hij leek niet echt geïnteresseerd in kletspraat. Hij is een kleine, dunne en stille man, maar hij heeft een aura vol zelfzekerheid dat respect afdwingt.

Hij is niet zoals de meeste gokkers. Hij heeft een vernuftige eigenschap om emotionele situaties met pure logica in te schatten. Zoals de andere gokkers kickt hij op actie, maar hij neemt enkel deel aan de actie als hij er een voordeel bij heeft. Het is bekend gemaakt dat toen een team van top pro's in Las Vegas een serie van aanzienlijke verliezen hadden geleden tegen Andy Beal, een miljonair uit Texas, Greenstein de enige onder hen was die van mening was dat hun slechte reeks aan het feit lag dat Andy beter heeft gespeeld, in plaats van variatie als excuus te gebruiken. Het was een onpopulair standpunt dat veel moed vereiste om in te nemen.

Greenstein wordt ook wel eens de "Robin Hood van Poker" genoemd omdat hij zijn tornooi overwinningen schenkt aan goede doelen. Lang voor één van zijn grootste winsten in de 'Big Game' in Las Vegas was Greenstein al bekend bij het publiek door zijn immens succes in "Poker Superstars" en de World Poker Tour evenementen. De titel van zijn boek verwijst feitelijk naar een cruciaal hand dat Greenstein won op zijn weg naar een WPT titel.

Door zijn reputatie als één van de grote pokerbreinen, keken de meeste serieuze poker spelers en studenten uit naar de release van "Ace On The River".

Op vele manieren heeft het prachtig geïllustreerde en volledig in kleur uitgebrachte boek mijn verwachtingen ingewilligd. Het boek heeft een enorm oog voor detail, geeft een verfijnde analytische kijk op het spel, bevat algemene maar boeiende analyses van poker en menselijke gedragingen ( het is het enige poker boek waar je zal leren hoe Prozac en Paxil invloed heeft op het spel) en geeft een gedurfde en scrupuleloze mening over de pokerwereld, gokken en het leven in het algemeen.

Niemand kan ontkennen dat Greenstein met een doctoraatskandidatuur het recht heeft om sterke en geleerde meningen te geven over ieder onderwerp dat hij aanhaalt. Maar misschien omdat Greenstein zo een complexe denker is, neigt zijn manier van uitdrukken zo veelomvattend te zijn dat je zou kunnen redeneren dat het tegenstrijdige visies bevat.

Ik heb verschillende keren hoofdstukken opnieuw en opnieuw moeten lezen omdat mijn normaal brein in het donker tastte. In één sectie start hij bijvoorbeeld met een open vraag, "Winnende poker spelers zijn..." en vult vervolgens de leegte met 25 verschillende antwoorden. Onder hen: vrijgevig (23), hebzuchtig (17), gevoelloos (21)en empathisch (10). Is het menselijk mogelijk om al die karakteristieken te bezitten of zijn het louter contradictoire begrippen? Misschien is het voor Greenstein allemaal duidelijk maar het kan leken achter laten zonder antwoord.

Er zijn andere voorbeelden van dubbelzinnige boodschappen. Hij zegt bijvoorbeeld dat het zorgen voor je familie altijd je hoofdprioriteit moet zijn. Dan, een paar pagina's later verdedigt hij bijna ontrouw. In een hoofdstuk genaamd "Poker en je sexualiteit" schrijft Greenstein: "in theorie, als je partner niet bij jou is wanneer je voor een lange poker trip weg bent, kan een relatief vaste plaatsvervangster je een competitief voordeel geven.".

Wauw. Misschien het meest accurate ding dat gezegd kan worden over "Ace On The River" is dat het je over veel doet nadenken. Het is waarschijnlijk ongeëvenaard door recente poker teksten in verband met het brede kader van onderwerpen die het aanhaalt met betrekking tot de poker levensstijl en al haar complexen.

Het moet gezegd worden dat ik al bij al weinig kritieken heb. Het strategisch hoofdstuk naar het einde toe is geweldig. Greenstein analyseert een aantal handen die hij gespeeld heeft, sommige daarvan zijn uitgezonden geweest op televisie. Hij geeft je de achtergrond voor de hand, wie er in mee speelde en wat er gebeurde en hij vraagt hypothetisch wat jij zou doen. Als je de pagina omdraait dan ontdek je de optimale beslissing die hij zou nemen als hij het opnieuw zou kunnen spelen. Dit soort inzicht is onbetaalbaar voor gevorderde spelers die hun spel willen verbeteren en het boek had misschien beter geweest als het meer van dat had aangeboden.

"Ace On The River" is niettemin zijn $25 zeker waard en het boek zal je waarschijnlijk doen nadenken over heel wat dingen, wat toevallig net de bedoeling van Greenstein geweest zou kunnen zijn in de eerste plaats.