Onlangs, aan een medium limit tafel in Las Vegas, werd mij een seat toegewezen naast een oudere heer. Het was duidelijk dat hij al een hele tijd in die stoel zat, en ik vermoedde dat hij een stamgast van dit casino was. Bovendien leken de dealers en de floor manager hem tamelijk goed te kennen. Uit verveling begon hij een praatje met me, en vertelde hoe hij het spel na de Tweede Wereldoorlog in het leger geleerd had. Hij legde uit dat een groot deel van zijn leven nu om poker draaide, en om "zijn" speelzaal. Toen ik 'm vroeg waarom dat zo was, antwoordde hij met de volgende stoicijnse, krachtige en toch eenvoudige zin: "I ben gek op poker."
Een jonge speler vol eigenwaan aan mijn rechterkant ving de opmerking op en reageerde met een onbeleefde grijns en zucht. Die jonge speler vond het idee van poker te houden, en leven om poker te spelen niets minder dan belachelijk en grappig. Ik knikte in plaats daarvan, met gemakkelijk begrip voor de opvattingen van de oude man.

Het jonkie respecteerde het spel niet, zoals hij ook de macht en invloed ervan nog niet echt vatte. In de realiteit zien we dat de evolutie van onze relatie met poker een spiegel is van elke relatie die we hebben, inclusief een relatie met een vriendin of echtgenote. En we kunnen inderdaad een levenslange psychologische liefdesaffaire met het pokerspel hebben.

I neem aan dat "liefde" zeker een te vaak gebruikt woord is heden ten dage. We zeggen dat we van kaaskoek houden, we van de tv-show Survivor houden, en dat we van Mustang cabriolets houden. Dit soort blase beweringen hebben de neiging om de ware kracht die het woord "liefde" werkelijk verdient te kleineren. Psychologisch gesproken is liefde een groot en complex begrip. Er is een ingewikkeld mengsel van emoties in betrokken dat door psychologen nooit werkelijk in kaart is gebracht. Liefde bestaat in alle culturen van de wereld en is ook in het dierenrijk waargenomen. Naar mijn mening zouden we het gebruik van dat woord moeten voorbehouden aan de meest invloedrijke situaties.
Dit alles gezegd zijnde, is het hypocriet van mij om aan te vechten dat velen onder ons werkelijk HOUDEN VAN poker?

Het begin: Nieuwsgierigheid/Belangstelling

Ergens in America hangt op dit moment een vent aan een bar te flirten met een mooie meid die hij zojuist ontmoet heeft. Zijn hart bonkt van opwinding terwijl zijn fysieke aangetrokkenheid tot haar hem leidt tot het wagen van een poging. De initiele aantrekking hindert zijn denken, doet hem aannemen dat ze welhaast volmaakt is, bij gebrek aan beter. Hij laat buiten beschouwing dat ze zich zonder twijfel van haar beste kant laat zien en elke tekortkoming verbergt.

Op datzelfde tijdstip hangen er elders vele mannen aan de buis, kijkend naar een pokertoernooi. Al kijkend buigen ze zich naar de TV, volledig in de ban van het idee van dit fascinerende evenement. Ze zien nagenoeg perfect spel, buiten beschouwing latend dat de uitzending strak ge-edit is ten behoeve van een betoverend uur televsie. In plaats daarvan kijken ze alleen naar de mogelijkheden - de "wat-als" en "misschien-zou-ik"'s. En spoedig zullen deze would-be pokerspelers "om een afspraakje" met poker vragen door in te loggen op een spelletje voor nepgeld, door maatjes uit te nodigen voor een potje met lage limieten, of door een poker videospel te kopen. De relatie is ontbrand.

Rennend op je gezicht gaan: Gegrepen Worden

Is er iets irritanter dan een met vriend te doen hebben die middenin zijn kalverliefde zit? Dit is in het algemeen het tijdsbestek van de eerste afspraakjes, als alles volmaakt lijkt. Elke minuut van de dag zijn de gedachten bij hun nieuwe liefde. Als ze niet bij hun liefje zijn, zijn ze hun volgende bezoek wel aan het plannen. Ze investeren een enorm deel van hun tijd en energie in de relatie, in de verwachting dat ie langdurig en lonend zal zijn. Het middelpunt van hun leven lijkt te verschuiven naar deze nieuwe liefde, en hun gedrag is een beetje abnormaal. Ze dragen zichzelf met veel energie en enthousiasme.

Dit lijkt veel op mensen die zich beginnen te verdiepen in poker. Ze hebben verbazingwekkend veel energie en belangstelling voor het spel. Ze lezen elk boek over poker dat ze kunnen vinden bij de plaatselijke boekhandel. Hun TV staat altijd op zenders die pokertoernooien uitzenden. Ze spieken stiekem op pokerforums op hun werk. Ze smeken hun vrienden om regelmatig eens een spelletje te spelen. Ze loggen eindeloze uren online, spelend aan lage-limiettafels en snelle toernooitjes. Ze zijn in de ban van poker en stellen zich voor dat ze Johhny Chan er aan de finaletafel van de World Series af bluffen. Ze zijn in de veronderstelling dat ze het kunnen maken. Bovendien zijn ze in de veronderstelling dat ze geweldig goed kunnen zijn. Aaan tafel spelen ze aggressief, moedig en snel. Ze bluffen buitensporig vaak, dom denkend dat ze de tafel kunnen beheersen. Ze worden maar al te snel helemaal gegrepen door het spel en werpen zich met hoge doelen en wensen op de onderneming.

Rustiger aan doen: Vorming

Wanneer de gonzende energie van het begin wat begint te zakken is het zaaks om afspraken te maken met onze partner. In deze fase van de relatie gaan onze schilden omlaag en laten we onze echte persoonlijkheid doorschijnen. Dan beginnen we gezamenlijke gedragspatronen met elkaar te ontwikkelen - hoe je beslist waar uit te gaan eten, wie welk huishoudelijk karweitje doet, etcetera. Dat kan een hobbelige weg zijn, die sommige relaties op dat moment ten einde voert.

Pokerspelers bereiken op eenzelfde manier een gevormde staat. Nadat de energie van het begin en de dweperij met het spel minder worden bezinkt de speler in zichzelf en in het spel. Ze bereiken een hoger begrip van de eb en vloed van het spel. Ze beginnen hun speelstijl aan het licht te brengen. Meestal beginnen ze hun kwetsbaarheid binnen de sport te zien. Ze moeten zich aanpassen aan het besef dat ze niet in staat zijn makkelijk over andere spelers heen te walsen en het spel domineren. Ze komen er ook achter dat dit niet het sexy, opwindende spelletje is wat je op het televisiescherm ziet. Als een man die voor het eerst gebrekjes ziet in de "kalverliefde" met wie hij een afspraakje heeft, zit er een beetje wroeging in het verlies van het beeld van het perfecte spel. "Poker is niet totale opwinding," en "Ik kan niet altijd winnen," kunnen moeilijk te verwerken en aanvaarden gedachten zijn. Ook dit kan een hobbelige weg zijn, het moment waar sommigen hun belangstelling voor poker verliezen.

Hindernissen Overwinnen: Zwaar Weer

Elke relatie zal ongeywijfeld in zwaar weer terechtkomen. In deze fase zullen onwenselijke emoties onder het oppervlak borrelen. Frustratie, verveling en wrevel kunnen in plaats komen van die waanzinnige verliefdheid die je ooit voor die andere persoon had. Elke partner verlangt naar de opwinding die ooit de relatie beheerste, en ze houden de andere partner verantwoordelijk voor het verdwijnen van de vonk. De vragen en schuld beginnen een herwaardering van de relatie te forceren, waardoor meningsverschillen en twijfel vaker voorkomen dan ooit. Veel liefdesrelaties overleven deze veeleisende fase niet, wanneer de dromen van volmaaktheid verbleekt zijn en er een realiteit van compromis en gezamenlijk werk voor in de plaats is gekomen.

Zwaar weer komt na verloop van tijd ook in het pokerspel voor. De leercurve in deze sport kan wreed zijn, en tamelijk kostbaar. Bad beats en slecht spel resulteren voor de meeste nieuwe spelers in een dramatische duik van hun bankroll. Het spel is niet langer eenvoudige opwinding en lol. De energie en het vuur dat ze ooit voor het spel hadden is verbleekt, en tijd aan de tafel begint te knarsen. Terwijl ze moeizaam een mager winstje bij elkaar schrapen aan $2-4 tafels, lijken de hoogdravende dromen van de finaletafel van de WSOP als een vage herinnering of een onmgelijke opwelling. De oorspronkelijke betovering door de sport is niet verdwenen, en spelers moeten zich door emotionele en financiele golven werken naarmate ze beter worden. Het pokervirus blijft sommigen door deze tumultueuze tijden heen infecteren, maar voor velen vormen deze ervaringen het einde van het pokeravontuur. De emotionele belasting, de tijdsinvestering en de financiele risico's zijn voor velen te veel om te doorstaan. In de realiteit overleven maar weinig spelers deze moeilijke fase. Velen zullen terugdeinzen als ze in zwaar weer komen en kiezen ervoor om hun spelen tot af en toe recreatieve pogingen te beperken. De instabiliteit van de psychologisch gevaarlijke periode zorgt ervoor dat de meeste spelers op de rem trappen (of het bijltje er helemaal bij neer te gooien.)

Rustig Aan: Tot een Verstandhouding Komen

Indien het paar zich door het zware weer heen zet, zijn er dingen in hun hart en geest veranderd. Ze werken zich door de emoties om te leren begrijpen waar de relatie staat, en waar ie heen gaat. Na enige tijd ontdekken ze dat de relatie soepeltjes verloopt, met af en toe een oprisping. Hoewel voorspelbaarheid het gevaar van eentonigheid en verveling in zich draagt, brengt het ook een voortdurend gevoel van gemak en geborgenheid. Eenvoudiger gezegd, bij de partner zijn voelt "goed."
Elke partner accepteert zijn rol, de tekortkomingen van hun partner, en houdt van hem en accepteert hem door weer en wind. De relatie loopt in die fase het gevaar bedompt te worden, en de deelnemers moeten hun best doen om te vermijden in emotieloze patronen te vervallen.

Pokerspelers die de stormen overleefd hebben zijn doorgaans cynischer maar hebben wel meer inzicht. In het algemeen raken ze niet van streek door bad beats en bad runs. Ze aanvaarden fluctuaties in hun bankroll gemakkelijker dan ooit, sterker nog, ze verwachten dit soort ups en downs. Hoewel poker niet langer de duizelingwekkende opwinding van de eerste dagen geeft, heeft het nog steeds bijzondere eigenschappen die er in slagen om hen die in de begrijpende fase zitten terug te zuigen als een sterke magneet. Spelers die dit niveau van begrip van poker en hun eigen spel hebben bereikt vallen gewoonlijk in troosteloze patronen van steeds dezelfde spellen op steeds dezelfde buy-in niveau's. Ze frequnteren dezelfde websites en dezelfde live casino's. Net als een huwelijk dat het gemaksniveau heeft bereikt, moeten pokerspelers in deze fase er actief aan werken om te voorkomen dat ze hun vonk en drang verliezen. Spelers kunnen gemakkelijk aanvaarden "goed genoeg" te zijn op hun niveau en hun casino en de hoogdravende dromen die ze eens hadden uit het oog verliezen. Spelers moeten het zichzelf niet toestaan om te stagneren; als je niet leert en niet beter wordt ben je het spel niet optimaal aan het spelen.

Te Eten, Te Drinken en Poker: Vertrouwen Op

Wanneer gemak en begrip hun intrede hebben gedaan, zullen partners van de ander verwachten dat ie er altijd voor hem is. Een dag zonder liefde, steun en acceptatie van de ander is bijna onvoorstelbaar. De invidualiteit van elke partner wordt vaag nu de daadwerkelijk een "paar" zijn. Als een ondeelbaar team handelt geen van de leden zonder vanzelfsprekend aan de ander te denken. Ze hebben elkaar tamelijk letterlijk nodig om emotioneel en mentaal te overleven. Wellicht de diepste vorm van liefde, deze is onsterfelijk en volledig vervlochten.

Pokerspelers die dit niveau hebben gehaald, bereiken een interessante emotionele situatie, daar sommige toeschouwers medelijden met hen hebben omdat ze zo'n niveau van vertrouwen op hebben bereikt, terwijl anderen voor hetzelfde gegeven eerbied hebben. Oordelen daargelaten is het een feit dat dergelijke spelers absoluut spelers voor het leven zijn. Ze spelen poker en denken aan poker bij elke gelegenheid zich zich aanbiedt. Spelen is voor hen als ademen - een noodzaak. Poker is wenzenlijk een deel van hun leven, waar ze niet buiten kunnen. Poker vervult verscheidene emotionele behoeften: vriendschap, horen-bij, acceptatie, op je gemak voelen en simpelweg voelen dat je leeft.
In dit late stadium vervagen de honger en drift in het algemeen, en vonken alleen weer op bij speciale gebeurtenissen of unieke omstandigheden. In hun hart zijn ze poker, en poker is een deel van hen. Het is niet noodzakelijk een verslaving, omdat verslaving een negatieve invloed op het normale dagelijkse functioneren impliceert. In plaats daarvan is dit een deel van hun leven dat hen zekerheid, gemak en normaalheid brengt. Het is een uitlaatklep voor hun competitiedrang, een kans op kameraadschap en een gelegenheid om hun inwendige energie op te roeren. Spelers die vertrouwen op poker kunnen succes op hun werk hebben, in hun gezin en in het leven in het algemeen, maar ze steunen zwaar op het pokerspel voor bepaalde emotionele behoeften.

Non-Lineair

Dit is een goed moment voor een voorbehoud. Deze stadia zijn niet altijd lineair, en niet altijd vereist. Velen van ons glijden van het ene stadium naar het andere. Omstandigheden kunnen ons dwingen in zwaar weer terug te vallen nadat we een tijd in de gemaksfase hebben gezeten. We kunnen vast komen te zitten in een grijs gebied tussen gegrepenheid en nieuwsgierigheid. Als met veel beginselen in de psychologie, moet je in een meer algemeen raamwerk denken. Dit is geen wiskundig nauwkeurige vergelijking.In plaats daarvan moet je doel zijn om een beter algemeen begrip te krijgen van hoe jouw geest werkt, en hoe die van je tegenstander werkt. Hoe meer je over jezelf weet en over je tegenstanders, des te meer succes kun je aan de tafels verwachten.

Ik “Hou van” Poker?

Dus, wat is je zelf-analyse? Nog steeds geworteld in bepaalde elementen van nieuwsgierigheid voor het spel? Misschien ben je gefrustreerd geweest terwijl je de stormachtige van je pokerrelatie hebt moeten doorstaan. I durf te wedden dat je, op een bepaalde manier, inderdaad van het spel houdt -- nietwaar? Ik vind namelijk dat zeggen dat je van kaaskoek houdt tamelijk belachelijk is. Je hebt er geen emotionele band mee. Er zijn geen doelen mee geassocieerd. Het consumeert door de dag heen je gedachten niet. Je zou het niet verdedigen als het aangevallen werd. He, het is prima om te zeggen dat je kaaskoek heel, heel lekker vindt. Zeg dat het verrukelijk is. Zeg dat het je favoriete toetje is. Maar zeg niet dat je er van houdt. Nu, wat poker betreft, durf ik te wedden dat je er wel degelijk van houdt. De tijd nemen om dit artikel op te zoeken en te lezen is daar deels het bewijs van, om eerlijk te zijn. Als er iemand op je werk kwaad spreekt over poker, zegt dat het vervelend is en te vaak op televisie komt, dan wed ik dat jij de eer van het spel zou verdedigen door hem van repliek te dienen.
Ik wed dat je aan poker denkt als je niet aan de speeltafel zit. Kom nou, je kunt niet ontkennen dat je gedagdroomd hebt over een paar azen oprapen terwijl je de deadline van je baas moest halen. I wed met je dat wanneer het goed gaat met pokeren en je regelmatig wint, dat je hele leven kan opfleuren. En tegenovergesteld, ik wed dat een slechte periode je dagenlang slechte zin kan bezorgen.

Je houdt van poker. Welkom in de club, mijn vriend. Ze is onze gemeenschappelijke maitresse. Ze is gecompliceerd. Ze is puur. Ze is traditioneel. Ze kan nooit echt veroverd worden. Ze zal ons altijd uitdagen. Zelfs wanneer ze ons frustreet tot het punt waarop we haar voor altijd afzweren en we roepen dat we haar haten, zullen we terug komen kruipen, steeds maar weer, smekend om nog een kans. Dit is de wortel van pokerpsychologie. Voor het grootste deel zijn wij geen pokerverslaafden. We worden niet gedreven door een of andere oncontroleerbare dwang waar een gok- of drugsverslaafde aan lijdt. We zijn eenvoudigweg stapelverliefd. We kunnen er niet genoeg van krijgen. We houden van het spelletje.

Net als elke relatie begon onze liefde voor poker met een simpele flirt. Het trok ons aan doordat we het op TV zagen, in de film Rounders, of tijdens een of ander spelletje thuis met vrienden en collega's. Net als bij elke nieuwe "kalverliefde" waren we draaierig van opwinding over de mogelijkheden. We dachten dat poker ons geluk zou kunnen brengen, inkomen door te winnen, een interessante psychologische uitdaging and een hele hoop plezier in ons leven. In dat beginstadium was poker een rondwarend maar ook verleidelijk mysterie. We wilden er meer van weten.

Al snel werden de dingen serieus. We sprongen er middenin door instructieve poker-DVD's te bestuderen, poker websites door te vlassen, pokerboeken te lezen en zoveel handen te spelen als maar mogelijk was. Het was een wervelwind. We kochten chip sets en chiprekken. We winkelden voor de aanbieding in pokertafelkleden. We kochten zelfs prullen van poker-tshirts en kledij opdat we er als een pokerprof uit zouden zien. We konden geen genoeg krijgen van poker, en we dachten dat dit niveau van opwinding voor het spel nooit zou verdwijnen. Het was een spannende tijd in onze relatie met het spel.

Het was echter niet altijd rozengeur en maneschijn. Na verloop van tijd werd het moeilijker om tijd in het spel te kunnen investeren. Mensen vinden voor de spelletjes thuis werd lastiger en lastiger. Sommige verliezen aan de pokertafel deed ons twijfelen aan onze overtuiging in en trouw aan het spel. We zagen het nooit aankomen. Zelfs wanneer het vanzelfsprekend is dat alle relaties hobbels op hun weg vinden, dachten we dat dat bij poker nooit zo zou zijn.

Helaas, wij doorstonden de stormen. We overleefden de slechte kaarten, bad beats en slecht getimede blufs. We zetten ons door een paar verschrikkelijk geproduceerde pokershows. We zagen sommige van onze ex-tafelgenoten naar een ander tijdverdrijf omzien. Dwars door de ups en down zijn we aan het spel blijven plakken. De kalverliefde is nu meer als een lange relatie. We voelen ons op ons gemak met onze relatie met het spel. En al krijgen we bij het inkopen niet meer dat sprankelende gevoel in onze maag, we vinden dat prima. We hebben nog steeds onze speciale momenten wanneer we de finaletafel halen of een lekkere winst scoren. De relatie is nu gebouwd op gemak en betrouwbaarheid. Poker staat altijd voor ons klaar en voor een deel hebben we het nodig inons leven. Het is een deel van ons.

Dus zal ik schamper doen als ik je ooit hoor zeggen dat je van de TV-serie Freinds houdt. Maar als ik je hoor zeggen dat je van poker houdt, zal ik je niet tegenspreken. Niet-pokerfans zouden het niet begrijpen. De meeste psychologen zouden er ook niet echt in slagen de puzzelstukjes in elkaar te leggen. Als pokeraar en adviseur in de geestelijke gezondheid begrijp ik dat we een diepe emotionele verbintenis met dit verbazingwekkende spel hebben. Ik weet dat we daarwerkelijk van het spel kunnen houden: de kameraadschap, de sfeer in de speelzaal, de uitdaging die het spel voortdurend biedt, de competitie en de energie.

Dus, in voor- en tegenspoed voelde die oudere man in dat casino in Vegas waarschijnlijk echt een diepe liefde voor poker. Ik zou zeggen dat hij middenin het stadium van vetrouwen op zat.

Wanneer je de levenslange liefdesaffaire met poker echt begrijpt, zul je misschien ooit op een dag ook zeggen, "Ik hou van poker."

Naast een pokercolumnist en -leraar is John een nationaal erkend adviseur. Hij heeft een doctoraal in counseling van de Universiteit van West Virginia en een kandidaats in psychologie met sociologie als bijvak van de Lock Haven Universiteit. Je kunt interviews en spreekbeurten regelen of meer te weten komen over de psychologie van poker door te emailen naar carlisle@hotmail.com