Een verhaal over mijzelf als het kind in poker ….. (Deel 1)

Het is een koude avond in Zweden, rond kerstmis. Het weer is zo donker en koud dat zelf de meest harde persoon zou doen rillen. Vlakbij het station is er een groot gebouw dat op een garage lijkt. Daar komen de jonge goden Texas Hold’em spelen tegen online veteranen. Ze hadden mij verteld dat de eigenaar in het verleden had meegespeeld aan een WPT toernooi. De andere spelers waren gewoon goede grinders. Sommige van hun hadden een gewone baan terwijl de andere hun beroep hadden gemaakt van het spel. Laten we even twee jaar terug gaan voordat ik verder ga.

Ik was 16 jaar oud, we zaten wat bij een vriend van mij met een aantal meiden en ze besloten wat te gaan kaarten, met chips, echter zonder geld. Ze vroegen of ik mee wilde spelen maar ik sloeg het aanbod af. Ik gaf aan dat ik een hekel had aan kaarten en ik besloot om met een andere vriend wat naar de TV te gaan kijken. Eigenlijk was het zo dat ik helemaal niets wist van het kaarten. Ik kon niet eens de kleur van de kaarten bedenken zonder heel hard na te denken en ik wist al helemaal niet wat er allemaal boven twee paar kwam. De dag ging voorbij en een week later werden wij bij één van de meiden uitgenodigd om weer te gaan spelen. Dit keer wilde ik het spel graag leren.

We waren allemaal beginners. We begonnen en al snel was ik een redelijke stack aan het opbouwen en was ik de chipleader.

Ik pakte de beruchte azen op. Ik weet nog dat ik ze na de flop slowplayde tot aan de river. Op de river ging ik all in en kreeg een call van pocket 2-en. Ik won en de azen werden onsterfelijk voor mij. De hand die weinig mensen onder controle hebben zonder blut te gaan. Na ongeveer 20 minuten spelen werd ik uit ons kleine toernooitje gespeeld. Maar ik wilde meer. Het was leuk om je tegenstanders de baas te kunnen zijn.

Een jaar ging voorbij waarin we regelmatig thuis kleine toernooitjes hadden, met een buy in van ongeveer € 1,--. Wist je te winnen kreeg je ongeveer 10 heerlijke munten! Eén van de jongens waarmee we speelden was iets meer met poker bezig dan dat wij dat deden. We waren altijd redelijk angstig om met hem aan tafel te gaan. Ik probeerde altijd beter te zijn maar eindigde altijd blut. Op zijn 18e verjaardag kreeg hij een lidmaatschap om te gaan spelen in de locale clubs. Hij is ook de persoon geweest die mij attendeerde op de locatie bij het station, waar ik op het punt stond te gaan spelen. Tevens gaf hij mij een aantal adviezen : speel niet klein, bet niet voor je beurt, zorg dat je geen grote mond hebt en zorg ervoor dat je niet de betekenis van de woorden bet en raise door elkaar gaat halen.

De deur ging open. Direct zag ik een lange kerel met zonnebril en een pet met het Full Tilt Logo erop. Ik was enorm gespannen en ik wilde niet eindigen als een verliezer omdat ik vond dat ik een goede indruk moest maken. Ik wilde dat mensen mij zouden herkennen als de nieuweling die er klaar voor was om hard te spelen en die alle chips zou pakken. Het toernooi begon en ik zat naast een enorme kletskous. Ondanks dat was hij erg behulpzaam als ik een foutje maakte. Ongeveer 20 minuten in het toernooi krijg ik pocket 2en. Ik ben als eerste aan de beurt en ik call. Niemand maakt een raise en we zitten met vier man in de pot. Eén van hen was een super agressieve calling station.

De flop komt en laat 2-6-K rainbow. Ik nam het besluit om te slowplayen, of is slowplayen niet de manier om geld te verdienen? Hij bet ongeveer de pot en ik raise. Hij maakt vervolgens een re-raise en ik ga all in. Ik speel mijn hand ijzersterk en wil eveneens een statement maken, als je tegen mij komt spelen we voor al je chips. Hij besloot te callen en zei: “als je een set hebt ben ik zo goed als dood”. Ik knik en laat mijn terror 2en zien. De turn geeft hem een flushdraw en de rillingen lopen over mijn rug. Als ik verlies ben ik shortstacked en dan komt de nederlaag heel dicht bij, en daar ben ik hier niet voor. Ik heb mijn vertrouwen in dit spel nodig. Mijn trips houden stand, ik schud zijn hand en hij liep al pratend tegen zichzelf weg. Terwijl ik speel ben ik constant aan het rillen. Ik kan er ook niet mee stoppen, de adrenaline is te groot, ik kick er verschrikkelijk op!!

Ik overleef een veld van 42 spelers en eindig als tweede. En dat was niet het enige; mijn vriend waar ik tegen op keek werd vierde en ik speelde hem uit het toernooi! Heel VEEL geld voor mij. Ongeveer € 375 voor de tweede plek..wow. Inmiddels ben ik daar een vaste speler, zo’n 3 keer in de week. Eigenlijk wil ik elke dag spelen. Mijn school zit op drie minuten lopen en na school ren ik er heen en wacht vervolgens 2 uur voordat het open gaat. En dat allemaal in de winterkou. Op een dag, terwijl ik de club inloopt, zie ik een jongen die eerder al mijn chips had gewonnen in een cashgame met zijn azen tegen mijn toppaar met sh*t kicker. Hij is erg jong en een roker, net als ik. Hij is verbaal aanwezig en gebruikt dat om invloed te hebben op je spel. Hij is een soort speler dat ik nog nooit eerder heb gezien. Hij speelt de eigenaren naar huis en zorgt dat ze gaan tilten. Hij zal er snel achter gaan komen wie ik ben. Ik zal hem in dit toernooi laten zien dat hij niet over me heen kan lopen.

Wordt vervolgd……