Wyraz twarzy Phila Ivey na końcu poniższego klipu mówi wszystko. „Zdumiewający” w niewielkim stopniu opisuje sposób rozegrania tej ręki z Patrickiem Antoniusem przez Jennifer Tilly. Oglądnij klip i czytaj dalej.

OK, więc Tilly ma JJ na pozycji dilera, i wykonuje standardowe podbicie. Dobrze, jak na razie. Trafia najwyższego seta na nieco niebezpiecznym (T J 7) flopie z drawami do strita. Patrick czeka, a ona zagrywa za 2000 przy pocie równym 2800. OK, może być, chociaż moim zdaniem powinna zagrać trochę wyżej, powiedzmy około 2500.

W tym momencie partia zaczyna robić się dziwna. Na turnie pojawia się król, którego nie powinna się obawiać. AQ jest mało prawdopodobne, a Q9 i 89 są również bardzo wątpliwe.

Następnie Tilly czeka po nim na turnie, i nie jest to zagranie wciągające przeciwnika do gry. Zwykle wprowadzające w błąd czekanie na turnie mając najwyższego seta jest dobre, lecz w tym wypadku istnieje zbyt dużo możliwości dobierania, dlatego Tilly nie powinna dawać Patrickowi darmowej karty.

Dlaczego miałaby sądzić, że ma on króle na ręce? Nie podbijał przed flopem, czekał do niej już dwa razy! I to w dodatku na stole z drawami do strita.

Na riverze pojawił się król, dający Tilly fulla. Trzeci check Patricka aż krzyczał o jego słabości, lecz mimo tego szybko zastukała w stół, odkrywając swojego fulla na waletach. Jej brak betowania jest niewyjaśnialny. Czy naprawdę obawiała się karety króli?

Wnioski płynące z tej partii są następujące: Tilly z powodu nerwowości lub innych czynników zupełnie pomyliła się „czytając” Patricka, oraz działała szybko i lekkomyślnie czekając na riverze. Jeśliby to przemyślała i zużyła trochę czasu na rekonstrukcję tej partii w głowie, łatwo dopasowałaby do siebie elementy tej układanki. Wszyscy mamy partie, które chcielibyśmy cofnąć, a ta jest bez wątpienia na szczycie listy Jennifer Tilly.