Kiedy pierwszy raz usłyszałem o "The Making of a Poker Player" Matta Matrosa, byłem delikatnie mówiąc trochę sceptyczny, a mówiąc dosadniej cyniczny.

Moja pierwsza myśl - oto gość, który zrobił jeden finałowy stolik na World Poker Tour i nagle kwalifikuje się do pisania książki o pokerze? Oczywiście, to jeden finałowy stolik WPT więcej niż ja zrobiłem, ale jeżeli regularnie ogląda się to wydarzenie, nie trudno się domyślić jak niektórzy z graczy na finałowym stole doszli tak daleko.

Poza tym założyłem, że Matros po prostu chce łatwo wejść w dochodowy interes pokerowych książek, wchodząc w i tak już duży wybór tytułów, z których większość nie oferuje nic prócz przetworzonych informacji, podstawowych strategii i czasami mniej-niż-zachwycające osobiste historyjki.

Tak więc dlaczego spróbowałem książki Matrosa? Z kilku powodów: po pierwsze, przeczytam praktycznie każdą pokerową książkę, jeżeli wierzę, że znajdę jedną lub dwie pożyteczne informacje, które będę mógł wykorzystać, po drugie, pożyczył mi ją przyjaciel, a więc miałem ją za darmo, poza tym bardzo ją polecał.

Okazało się, że mój przyjaciel miał racje. "The Making of a Poker Player" jest warta przeczytania nie dlatego, że jest spektakularnym przewodnikiem po strategiach ani osobistą historią niczym scenariusz filmowy. Jest po prostu całkiem dobra z obu stron.

Co najbardziej mi się w niej podobało - i co może pasować większości czytelników - to, że mógłbym się odnieść do prywatnej wędrówki Matrosa. Na przykład, chociaż jest kilka lat młodszy, jesteśmy w tym samym przedziale wiekowym i wkręciliśmy się w grę mniej więcej w tym samym czasie, jakieś 6 czy 7 lat temu.

Chociaż nie mam edukacji Ivy-League tak jak Matros, nasze podejście do nauki i zrozumienia gry jest bardzo podobne. Nie mówiąc już o tym, że nie mam ani trochę takiej matematycznej bystrości umysłu jak on; udowodnił on swoje ekspertyzy w tym zakresie świetną regularną rubryką w magazynie Card Player, w której omawiał mnóstwo tematów poczynając od określania szans na World Series of Poker po "Implied odds" gracza, który jest all in przeciwko niemu z kiepską ręką w turnieju charytatywnym, z nadzieją na wygranie nagrody za wyeliminowanie Matrosa.

W "The Making of a Poker Player", Matros prowadzi czytelników swoją drogą od młodości w collegu, gdzie zainspirowany filmem "Rounders" ("Hazardziści"), do poważnego początkującego, którego edukacja pokerowa to kilka domowych gier ze znajomymi studentami w domu jego ojca i w końcu doświadczonego gracza, który zarobił ponad $700,000 za finałowy stolik eventu WPT.

Po drodze autor uwzględnia ciekawe strategie, które wydają się coraz bardziej skomplikowane w miarę jak staję się coraz bardziej rozwiniętym graczem. To delikatny akt zrównoważenia, ale wychodzi mu nieźle. Niektóre pokerowe książki stają się słabe przez mieszanie opowiadań i strategii pokerowych w tych samych rozdziałach, ale Matros łączy je właściwie bez wysiłku. Poza tym jego objaśnienie podstawowych zasad Hold'ema - stawki w ciemno, struktura podbić i jak to wszystko się łączy - jest jednym z najlepszych jakie widziałem od jakiegokolwiek autora.

Tym co jednak najbardziej mi się podoba, to to jak często Matros trafia w sedno. Innymi słowy, widzę często siebie w refleksjach autora. Często śmiałem się głośno albo uśmiechałem przy niektórych wspomnieniach Matrosa i myślę, że wielu czytelników będzie mogła odnieść się do jego podniecenia gdy odkrył grę i kolejnych wzlotach i upadkach, które łączą się z pasją.

Na przykład, zauważyłem, że razem z autorem wspominam nagrywanie i analizowanie każdego programu o pokerze na ESPN, który leciał i czytanie każdej możliwej książki jaką znalazłem. Bądź też jak marzył aby rządzić w weekendowych turniejach w pobliskim kasynie z buy-inem $20, które teraz wydają mu się wysoko-blindowymi, z małą ilością żetonów, z wieloma głupkami, co mało przypomina pokera. Wtedy jednak, turniej znaczył wszystko i wspomnienia oczekiwania i nieprzespanych nocy przed turniejem są szczegółami, które mogę dokładnie sobie przypomnieć z własnego doświadczenia.

Jeszcze jeden stosowny przykład to gdy Matros przechodził na wyższe stawki i nagle zorientował się, że gracze patrzą na siebie nawzajem zamiast na swoje karty na Flopie i towarzyska aura, do której był przyzwyczajony została nagle zastąpiona zawziętością. Matros znalazł się w sytuacji, gdzie wiedział, że powinien grać lepiej, ale nie wiedział za bardzo jak to zrobić.

Po przeczytaniu tego moja natychmiastową reakcją było "Też taki kiedyś byłem". Matros często tak robi i jeżeli lubisz czytać dobre historie pokerowe i próbujesz przeżywać swoją, "The Making of a Poker Player" powinno znaleźć się w Twojej kolekcji.