Prowadziłem z San Francisco do Las Vegas z wciśniętym pedałem gazu i głośną muzyką. Taka wolność - samochód, gitara i powiew wiatru. Taki spokój - Nie jechałem aby ryzykować swoje pieniądze, ale po to, aby poznać nowych przyjaciół i spędzić trochę czasu ze starymi.

To było jak wakacje. Rozmawiałem i jadłem z wieloma znanymi pokerzystami i imprezowałem ze swoimi przyjaciółmi. W mieście, które nigdy nie śpi, spędziłem więcej czasu na sen niż na grę w pokera. Ale jednak ten szał WSOP i mnie dopadł, dwa tygodnie później wróciłem do domu nie spełniony i chciałem więcej. Teraz jestem jak każdy inny pokerzysta czekający na World Series of Poker, odliczam od 365 w dół.

* * * * *
Dostałem od June Field autoryzacje prasową. Wiązało się to z wieloma przywilejami i jeszcze jednym: darmowym jedzeniem. June zobowiązała mnie do zagraniu w turnieju charytatywnym mediów. Cieszyło mnie to bardzo. Możemy sobie usiąść i pograć.

Fajna sprawa, że zacząłem z $10,000 w żetonach przy blindach $25-50 w no-limit holdem, zupełnie jak przy Main Evencie. Może dlatego tak wiele ośób starało się, pomimp wpisowego w wysokości $0 (trzy pierwsze osoby mogły ofiarować $5000. $1000 i $500 dla wybranych organizacji charytatywnych)

NIe ryzykując żadnych pieniędzy zacząłem gre na relaksie. Kilka godzin póżniej siedziałęm w Horseshoe, grając z taką samąstrukturą jak w wielkiej grze, z zawodnikami, którzy wiedzieli jak się gra, muszę przyznać, że dałem sięponieść nastrojowi i chciałem strasznie wygrać, a kiedy będzie następny? Chyba nie za rok? Niedobrze.

* * * * *
Odpadłem pożno w najgorszym możliwym momencie bo wpadłem na swojego prrzyjaciela Alexa, który był na dobre j drodze do pojedynku z Bobbim Hoff'em and Stevem Lott'em. No ale i tak dobrze się spisałem. Cała nasza czwórka niejednokrotnie spotykała sięprzy stoliku w Lucky Chances. Tym razem panowała inna atmosfera i na stole leżało wiele wykwintnego jedzenia.

Pomimo, że gram już jako zawodowiec przez 10 lat, kiedy słuchałem Bobbiegio i Steva to tak jakbym słuchał Marka Twaina and Ernesta Hemingway'a dyskutujących o pisaniu. Wiedzieli wszystko o bankrollu, wyborzy gry, zachowaniu, różicach między pot-limit a no-limit. radzeniu sobie z seriami wzolotów i upadków a także znali wiele ciekawych historii z dawnych zasów z Texasu. Rozmawiali z chłopięcym podekscytowaniem o ich wieloktotnych finałach z wpisowym $10,000 i ich corocznych startach i sukcesach. Z ich rozmowy wynikało jedno; muszę zagrać w Maju.

* * * * *
Dante Azmo jest moim przyjacielem jeszcze z czasów wschodniego wybrzeża. Jest miłym, spokojnym człowiekiem, którego aż żal okłamywać, podobnie jak księdza. I to jest problem bo zawsze kiedy gram z nim i podbijam, a wszyscy pasują on czeka aż zrzucę swoje karty i pyta co miałem.

Grałem na stawkach $5-5 w pot limit holde'em w Horseshoe, kiedy pojawił się Dante i Diana. Odpuściłem grę na okrążenie albo dwa w czasie naszej rozmowy i wtedy przyszło to rozdanie. Siedziałem na buttonie. Spojrzałem na karty i zobaczyłem 6-2 offsuit u pokazałem je Dante i Dianie. Diana ostrzegła Dante "Nie oglądaj tego"

Dwóch gracz zlimpowało za $5. Musiałem poddać ich niewielkiej presji, dosłownie niewielkiej. Podbiłem o $5. Oba blindy i limperzy sprawdzili. Na flop spadło K-4-4. Wszyscy poczekali i ja wrzuciłem żeton $25 do puli $50. Wszyscy spasowali. Teraz Dante wie jak się gra.

Teoretycznie bardzo łatwo być do przodu w pot-limit. Wystarczy tylko nie trafić flopa.

Kolejne rozdanie, tym razem pot-limit Omaha/high. Usiadłem do gry i nie muszać płacić blinda na wejście dostałem karty na under the gun. Pierwsze dwie karty Walet Walet. Dorzuciłem do puli $5 zanim dostałęm kolejne dwie. "Przecież to Omaha, zapomniałem". Ale i tak wszyscy wiedzielie, żę żartuję.

kolejne kart to Dama-Walet, tworzące mi Q-J-J-J. Neźle. NA flop przyszło Q-Q-J. Super. Wszystkich pięciu graczy poczekało. Na turn prszyszedł Król. Podbiłem $30 i dwóch graczy sprawdziło. Na riber wpadł As, tworząc na stole Q-Q-J-K-A. Podbiłem $40 o zostałem przebity do $60 a tzreci gracz spasował. Sprawdziłem licząc , że blefuje lub jest gorszy (mysłałem ze ma strita albo kolor a ja bym go moim fulem pokonał) Pomyśłałem, że może mieć As-Dama i to właśnie pokazał. Pokazałem co miałęm i wyrzuciłem. A tak dobrze szło przed i po flopie.

Teoretycznie musze nie trafiać więcej flopów

* * * * *
Rozmawiałem z pogodnym Danielem Negreanu o tym, jak wymawiać jego nazwisko. Wyobraź sobie ramiona Mojżesza podnoszące się i roztępujace morze. Tak właśnie wyglądały ramiona Daniela kiedy wymawiał "R" i towarzyszące "AH" i powiedzaił "Neh-GRRAH-noo." .Daniel przedstawił mi "amerykańską" wersję, bez rzymskiego R, bez rozstępującego morza ale z szeroko rozwartymi ramionami. Nuhgrawnoo.

* * * * *
Grałem z Davem "Devilfish" Ulliottem. Nie popisuje się. Tak jak wile innych osób robi. Ale my graliśmy w ge "podaj gitarę" w pokoju hotelowym. Chcę Wam powiedzieć, że ten facet wie jak grać i spiewąć bluesa. Jestem pod wrażeniem.

* * * * *
Zanim zaczał się turneij dla seniorów Howard "Tahoe" powiedział, żę nie ma medytacji ani spania przy stole, a ktokolwiek na koniec bezie oddychał wyrywa. Tahoe powiedział, że nie przyjmuje zakładów długookresowych.

* * * * *
Kiedy Bob Thompson ogłosił "Shuffle up and deal" na rozpoczęcie turnieju z wpisowym $10,000, aj byłem w Luxor Theater i chciałem po raz pierwszy starać się o pracę odkąd miałem 16 lat. Zespół Blue Man właśnie prowadził przeszłuchanie swojego przestawienia Blue Man. Jestem zagozrałym fanem tego występy, widziałem już je tzry razy i strasznie podoba mi się ich muzyka, szczególnie te pierwsze takty i jako zawodowy pekusista chciałem tej pracy.

Członek Blue Man musi grać dobrze i mieć odpowienią budowę ciała. Tu nie ma żadnych problemoów. Niestty ludzie z przesłuchania wymagali także talentów aktorskich. Ja napisałem "Duzo gram w pokera, więc mam to oapnowane" Niestety nie dostałem tej roli.

* * * * *
byłem otoczony przez kilkunastu znakomitych "myślicieli" pokera a pisarz Jim Brier Zaprosił mnie i Boba Morgana od cotygonidowej dyskuzji o pokerze. Korespondenci z Poker Digest, Card Player i PokerPages.com robili dwie rzeczy, które lubię najbardziej: jednli darmową pizzę (dzięki Bob) i rozmawiali o pokerze. Co bardzo mi się podobało to przyjazdna atmosfera. Co zdziwiło mnie najbardziej to Jim Brier robiący notatki do swojego niebieskiego notesiku. Wyciągnąłem podobny notesik aby pokazać nasze zgodne gusty co do wyboru notesu.

* * * * *
Dyrektor turniejowy Bob Thomson jest ważną postacią na WSOPie. Jego głos jest miły dla ucha. Bob nosi kowbojski kapelusz i ubiór przypominający Dziki Zachód. I osobiście podziwiam go spikera. Jak zwykle przechadzal się w czasie main eventu i oznajmiał ciekawsze rodania. Kiedy ktoś postawił za wszystko z 6-4 i został sprawdzony przez asy, kóre sięutrzymały, Thompson powiedział: "Niekrórzy potzrebują trochę szczęscia, a niektórzy bardzo wiele szczęscia"/ Potem podsumował uroki bycia na shortsacku: "Ale musimy robić co robimy"

Tommy Angelo jest zawodowym graczem od 1990 roku. W 2004 r. stworzył innowacyjny zindywidualizowany program nauczania. Przez następne 3 lata miał ponad 50 klientów. W czerwcu 2006 r. porzucił wszystko, żeby napisać książkę. Jego książka „Elements of poker” będzie dostępna w październiku 2007r. Szczegóły o programie nauczania Tommy’ego znajdziecie na jego stronie www.tommyangelo.com