Najlepiej odczytuję przeciwnika, kiedy podbijam. Kiedy na przykład trzymam kombinację KQ w czerwach i trafiam na riverze drugi najlepszy z możliwych układ kart, przy niesparowanym stole – a inny gracz uderza, ja podbijam, on przebija, ja znów przebijam jego, a on mnie, wtedy zaczynam myśleć, że on mógłby ewentualnie, prawdopodobnie, w każdym razie mieć „nutsa”

Ten dar dokładnego odczytywania nie pojawił się ot tak, lecz wynikał z przebiegu rozdania. W tym rozdaniu odbywa to się mniej więcej tak:

On uderza. Normalnie znaczy to, że ma najprawdopodobniej niezłe karty..

Moje podbicie: kocham pokera.

Jego przebicie: widziałem już kiedyś, jak on na riverze przebijał nie mając „nutsa. W każdym razie nie jestem przekonany co do jego siły.

Moje ponowne przebicie: Na wypadek, gdyby on wątpił w moją siłę.

Jego kolejne przebicie: pozostaje tylko jedna możliwość: pomylił rękę, ma może asa czerwo i waleta karo albo odwrotnie. To się odnosi do czegoś, co mi kiedyś powiedział pewien mądry gracz No-Limit (Walt Z): „Kiedy już doszedłeś do tego, żeby sprawdzić duży riverbet, spróbuj zawsze ocenić przeciwnika na układ, który jesteś w stanie pobić. Ten tok myślenia stosowany jest także w ograniczony sposób w Limit Poker.

Zresztą , kiedy wypłacam innym w takiej sytuacji i muszę tępo wgapić się w „nutsa, analizuje rozdanie po rozgrywce, tak aby inni nie myśleli że jestem idiotą przy stole. Jeżeli jestem w 99,9 % pewien, że jestem pobity, a pula daje mi oddsy w wysokości 15:1, wtedy przegrywam coś właściwie tylko w 7% przypadków.

Odczytywanie przy stole

Ok, no może nie jestem taki super w odczytywaniu rozdań. Dlatego musiałem koniecznie znaleźć coś innego, co mi pomoże.

Wszyscy próbują ciągle “odczytywać” ludzi. Dzieci to robią, dorośli też, nawet psy! Nie możemy nic na to poradzić. Zdolność „odczytywania” innych leży w naszych genach. Jak na przykład jest się pytanym przez wynajmującego, tydzień po terminie, o zapłatę czynszu, czy dostało się już tę nową pracę. Albo kiedy ma się przed sobą na stole ogromny stos żetonów, a przyjaciel w cudowny sposób wynurza się obok stołu i w toalecie dosyć nerwowo zaczyna pogawędki. To znaczy, że się boi, że straci swoją szansę, by spytać : „Czy możesz mi coś pożyczyć?”, zanim Ty skończysz korzystać z toalety.

Trzymając przy stole pokerowym swoje zmysły na wodzy, mogę zbierać inne informacje, żeby odgadnąć zamiary swojego przeciwnika. Albo po prostu obserwuję grę. Ale jak nudno! Lepiej pouczę się z sytuacji, kiedy ludzie jedzą, piją, czytają coś, słuchają lub się przypatrują. Jeżeli się to nie uda, przynajmniej prowadzimy sobie miłą pogawędkę. Do tej pory udało mi się odgadnąć następujące rzeczy:

Co oni oglądają:

- gracze, którzy przyznają się do oglądania „Słonecznego patrolu” są uczciwi. Kiedy podbijają ja pasuje
- gracze, którzy mówią, że jeszcze nigdy nie oglądali „Słonecznego patrolu” są zdolni przekonać samych siebie, że oni mogą ciebie o wszystkim przekonać. Kiedy oni podbijają, przebijaj.
- gracze, którzy naprawdę nie widzieli „Słonecznego patrolu”, są najczęściej weak-tight.

Co oni jedzą:
- gracze, którzy jedzą żeberka z keczupem, mogliby przed flopem podbić z 9-7. Kiedy oni na turnie podbijają, zgaduj.
- gracze, którzy jedzą sałatki bez dressingu (albo przed dressingiem) są raczej pasywni. Zawsze podbij

Co oni piją:
- gracze, którzy odsyłają szklankę z wodą, bo zamawiali ją bez cytryny, myślą często, że ich najwyższa para jest słabym układem. Jeżeli sprawdzają turn, sprawdź na riverze.
- ofiary kawy zmieniają styl gry tak często, że są zapraszani na przyjęcia ludzi z ADHD. Kiedy oni podbijają, musisz się ograniczyć.

Co oni czytają:
- gracze, którzy czytają nonszalancko „Wall Street Journal”, po tym jak zaliczyli BadBeata, są krótko przed tiltem. Kiedy oni podbijają, muszę to przemyśleć.

Czego słuchają:
- gracze, którzy słuchają "The Who", przebijają przed flopem nawet z 9-7. Jeżeli oni są w puli, wyreguluj siłę głośności.

I pomyśl o tym:
- Nie krytykuj nigdy nikogo, zanim nie przebiegniesz mili w jego butach. W ten sposób będziesz milę dalej od niego i nadal będziesz miał jego buty.

Tommy Angelo jest zawodowym graczem od 1990 roku. W 2004 r. stworzył innowacyjny zindywidualizowany program nauczania. Przez następne 3 lata miał ponad 50 klientów. W czerwcu 2006 r. porzucił wszystko, żeby napisać książkę. Jego książka „Elements of poker” będzie dostępna w październiku 2007r. Szczegóły o programie nauczania Tommy’ego znajdziecie na jego stronie www.tommyangelo.com