Ogr mi nie ufał. Wiedziałem to, po tym co się wydarzyło. W pojedynku heads up na riverze on był pierwszy. On poczekał. Ja podbiłem. Jego prawa ręka położona była na kartach, wydawało się, że chce wyrzucić karty, a lewą ręką bawił się czterema czerwonymi żetonami, w końcu rzucił je do puli i potem kolejne 4. „Nie ufam Ci”, powiedział. Pokazałem mu karty, a on wyrzucił swoje.

Po kilku chwilach byłem na buttonie. Wszyscy spasowali do Ogra. Prawą ręką podbił z trzaskiem i z parsknięciem. Jego lewa powieka podniosła się i zmierzył mnie wzrokiem. Ja się tym nie przejąłem. Po chwili, spojrzałem na swoje karty. Ogr mnie zmierzył. Ja zrobiłem to samo. Spojrzałem na swoje karty- AK obie czarne- znowu spojrzałem na niego, po czym przebiłem go.

Mała w ciemno spasowała, duża w ciemno wyrównała i teraz była kolej Ogra. Jego lewa ręka przesunęła karty 3 cm w kierunku środka stołu i nagle się zatrzymała, chyba chciał jeszcze raz to przemyśleć, potem złapał kupkę swoich żetonów i rzucił je w moim kierunku. Wydawało się, że rzucił ich tyle jakby chciał mnie przebić, ale tylko sprawdził.

Było nas trzech: duża w ciemno, Ogr i ja. Na flop spadło 8-4-2, z dwoma czerwami. Big blind czekał, podobnie jak Ogr. Jego czapka przysłaniała twarz, tak więc widziałem tylko jego nozdrza. Wiedziałem, że na mnie patrzy, chcąc mnie rozczytać. Ale ja nie okazywałem emocji.

W momencie kiedy Ogr zasygnalizował czekanie, wysunąłem mały palec i zawiesiłem go na chwile. Potem puknąłem palcem o stół. Dealer spalił kolejną kartę i odwrócił kolejną. Na turn przyszedł walet czerwo. Znowu duża w ciemno poczekała. Ogr po chwili też. Tym razem podbiłem. Duża w ciemno sprawdziła, a ja czułem, że moje AK jest dobre. Ogr zesztywniał. Nagle jego prawa ręka odliczała żetony, rzucając po 4 ich na stół. Pomimo jego check-raise, dalej oceniałem go na brak pary, aby nie pokazywać dużej w ciemno zwątpienia, dlatego szybko przebiłem trzykrotnie. Blind spasował. Zostałem tylko ja i Ogr. On coś mruczał pod nosem o jakimś idiocie. Nie byłem pewny czy mówi o mnie czy o sobie.

Ogr przebił mnie znowu i to był czwarty zakład na turnie i teraz był mój ruch. Odkryłem dwie możliwości. Albo dwa razy czekał z kartami, których już nie pokonam 2 pary, set albo kolor, albo jego przebijanie oznaczało tylko jedną dobrą kartę as czerwo. Z tą kartą, wiedziałby, że nie mam najlepszego możliwego układu. Dobierałby do niego na riverze, albo do najwyższej pary, albo gdyby nic nie trafił zawsze mógłby wziąć pulę na wysokiego asa. Tak właśnie było, przebijał mnie jedynie z asem. Miałem takie przeczucie. Ale czy powinienem go przebić? Bez pary i bez dobierania do koloru? Będąc niepewnym co do przebicia, nie myśląc nawet o pasowaniu, sprawdziłem tak szybko jak tylko się dało. Ogr powiedział „Podbijmy te $40 które nam zostały i zobaczymy kto wygra”. Zgodziłem się na to i pomyślałem, że kolejny zakład przy takiej puli jest bez znaczenia. Było mi bez różnicy czy ja podbiję czy tylko sprawdzę.

Na river spadła nic nie znacząca siódemka. Ogr trzymał ostatnie osiem żetonów w swojej ręce i kierował je ku środkowi stołu. Tymczasem ja też trzymałem $40 w mojej ręce, tak aby wyglądało to, jakbym był gotowy do sprawdzenia albo podbicia. Ogra ręka obniżyła się, uderzył nią o stół, tym samym mój blef z żetonami powiódł się, a ja za nim poczekałem. Ogr odwrócił jedną ze swoich kart i nie było to dla mnie zdziwieniem, to był as czerwo. Popchnął go w moim kierunku, tak abym dokładnie mu się przyjrzał. Potem przesuwał tego asa po całym stole, tak jak kot bawiący się martwą myszką. Myszka umarła i cała uwaga przeniosła się na Ogra. Spojrzałem na Ogra i po chwili odwróciłem swoje karty. I były najlepsze.

Tommy Angelo jest zawodowym graczem od 1990 roku. W 2004 r. stworzył innowacyjny zindywidualizowany program nauczania. Przez następne 3 lata miał ponad 50 klientów. W czerwcu 2006 r. porzucił wszystko, żeby napisać książkę. Jego książka „Elements of poker” będzie dostępna w październiku 2007r. Szczegóły o programie nauczania Tommy’ego znajdziecie na jego stronie www.tommyangelo.com