Phil Hellmuth Jr. na celowniku na pewno był marzeniem wielu jego przeciwników. Próba pokonania go była koszmarem.

Doświadczeni weterani turniejów w No-Limit Hold'em Lee Nelson i Blair Rodman spełniają obie wizje w "Kill Phil", książce strategicznej, której tytuł i okładka nawiązują do filmów o podobnym tytule. Okładka pokazuje jako cel wyraźnie Poker Brata (Phila Hellmutha), który nawet był na tyle w porządku, że napisał przedmowę do tej książki.

"Kill Phil" jest skierowany do początkujących i średnio-zaawansowanych graczy i chce dać im jak największe szanse przeciwko Hellmuthowi i podobnym mistrzom grania po Flopie, których przewaga umiejętności jest coraz bardziej zauważalna z każdą następna odkrytą kartą w puli Heads-Up (1 na 1) ze słabszymi przeciwnikami.

Ci gracze korzystają z pozycji, kreatywności i presji aby wymanewrować swoich przeciwników. Grają dużo rozdań i jak celnie spostrzega autor - "Tych gości trudno się pozbyć na Flopie". Definiując ich jako gracze "nowej szkoły", tacy jak Daniel Negreanu i Gus Hansen, grają różne startowe ręce i praktycznie niemożliwym jest zorientować się gdzie się jest w rozdaniu przeciwko nim. Powiedzmy ze trafisz na Flopie najlepszą parą i podbijasz na Flopie i Turnie - a oni sprawdzają. Teraz River przynosi trzeciego pika i kartę, która wypełnia możliwego strita. Czekasz, a oni podbijają. Dużo. Co teraz?

"Kill Phil" jest przewodnikiem do tego, jak uniknąć takich dylematów, przez wywieranie tak dużej presji przed Flopem jak to możliwe, czasami do punkty wejścia All-in, nawet we wczesnych fazach turnieju. Ta taktyka jest jednak proponowana tylko najbardziej początkującym. Prawdziwa korzyść z strategii "Kill Phil" płynie z nauki jej bardziej zaawansowanych elementów, które mogą dać średnio-zaawansowanemu kub nawet całkiem solidnemu graczowi pole do manewru na turniejowym stole przeciwko nawet budzącym respekt profesjonalistom.

Strategia ta nie jest zupełnie nowym pomysłem, co autorzy dają do zrozumienia przez uznanie tego co było podstawą "Kill Phil". Twórcą była ikona pokerowej strategi - David Sklansky, kto kilka lat temu wprowadził bardzo niestałą koncepcję All-in lub pas przed Flopem w książce o strategii turniejowej. Przyjaciel poprosił Sklansky'ego, aby wymyślił strategię dla jego córki na WSOP Main Event. Problem był w tym, że córka nigdy wcześniej nie grała w pokera.

Sklansky miał jedynie kilka dni na przygotowanie, a więc nauczył ją kiedy wchodzić All-in przed Flopem zależnie od siły poszczególnych startowych rąk, pozycji jaką ma i od tego czy wcześniej było podbicie. Starał się zrobić to jak najprostszym, myśląc, że takie podejście będzie największą szansą uczennicy na przetrwanie. Chociaż dziewczyna w końcu nadziała się na A-A i odpadła dość szybko z turnieju, Sklansky'ego zafascynowała podstawa strategii i wyraźnie zachęcał czytelników do budowania na niej.

To właściwie zrobili Nelson i Rodman, przetwarzając parę podstaw Sklansky'ego w mistrzowską pracę. "Kill Phil" uczy graczy podstawowych przesłanek tego podejścia w pierwszych rozdziałach, później zaś udoskonala technikę poprzez użyteczne podejścia po Flopie w rozdziałach KP Basic Plus i KP Expert.

W skrócie, "Kill Phil" zachęca Cię do podjęcia akcji gdy masz najlepszą okazję, niezależnie czy jest to przed czy po Flopie i mieć odwagę aby to zrobić. Na przykład, powiedzmy, że trafiasz 2 pary na Flopie i Twój przeciwnik, którego podejrzewasz o Draw do koloru, przebija. "Kill Phil" mówi, że powinieneś wejść all-in teraz. Oczywiści, może być to ryzykowne. Jeżeli Twój przeciwnik trafił seta, jesteś usmażony. Jednak jeżeli Twoje przeczucie jest prawidłowe, trafnie obróciłeś sytuację przy stole i każesz podjąć przeciwnikowi decyzję za JEGO wszystkie żetony. Czasami najlepszą obroną przeciwko dobremu graczowi jest atak i "Kill Phil" opisuje ten mechanizm.

Jeżeli wątpisz czy ta strategia działa, spójrz tylko na współautora Lee "Final Table" Nelsona. Pokazuje on jak działają taktyki z "Kill Phil" w swoich najbardziej zaawansowanych i bezlitosnej formie w swojej drodze do tytułu 2006 Aussie Millions. Nelson wyciął konkurencję swoimi śmiałymi podbiciami i przebiciami, był liderem w żetonach na początku finałowego stolika i ani razu nie zawahał się. Jeżeli jesteś ciekaw jak działa machina KP, spróbuj obejrzeć jakieś powtórki z 2006 Aussie Millions na Fox Sports.

Jeżeli chcesz zobaczyć jak zawodzi, obejrzyj Nelsona w tegorocznym Aussie Millions. Po dojściu dość daleko w turnieju po raz kolejny, Nelson nacisnął po Flopie z Drawem do koloru z królem na sparowanym stole i został od razu sprawdzony przez ostatecznego mistrza - Gusa Hansena, który miał 3 damy.

Oba przykłady udowadniają, że strategia KP jest faktycznie bardzo ryzykowna, ale może dać duży zysk. Jeżeli chcesz zbankrutować i przy okazji zdenerwować paru prosów przy stole, "Kill Phil" może być zabójczą bronią w Twoim arsenale.