Jako uczeń pokera włożyłem sporo czasu w swoją naukę przy pomocy pióra i papieru, czytając książki/fora/artykuły, grając i rozmawiając z innymi. Cholera, pisałem nawet pokerowy blog przez prawie 2 lata, aby udokumentować lekcji, których nauczyłem się i zapisywać swoje postępy. Wydaje mi się, że wiem wystarczająco o grze i strategii aby grać solidną grę, którą ciężko komukolwiek pokonać. Jestem zadowolony z takiej jaka jest.

Mimo to, mam jeszcze wiele do nauczenia się. Poker jest podobny do golfa. Nauka gry i tego jak uderzyć piłeczkę to oczywiście droga naprzód. Gdy już jesteś dobry, uczysz się bardziej zaawansowanych technik jak wyciąganie lub spowalnianie piłeczki gdy to konieczne. Ciągle się uczysz. Uczysz się małych różnic w kijach, trawie czy też o warunkach pogodowych, które wpływają na Twoją grę. Cały czas coś poprawiasz. Wiesz, że należy trzymać biodra za piłeczką, ale zauważasz, że z jakichś nieznanych powodów "prześlizgujesz" się przez piłeczkę, zamiast się obracać. Może zająć Ci pół rundy zorientowanie się, że ponownie się "prześlizgujesz" i możesz skoncentrować się na poprawieniu ponownie tego błędu. Kiedy to poprawiasz, Twoje ciało zapomina, aby przykucnąć trochę nad piłeczką i zaczynasz się prostować. Jest tyle szczegółów, które wpłyną na Twój wymach, a większość z nich musisz wykonać poprawnie aby przyzwoicie uderzyć.

W pokerze, ciągle poprawiam to co już wiem. Poprawiam jedną rzecz, a inna się psuje. Zaczynam przebijać fałszywego maniaka (wyjaśnię ten termin pod koniec artykułu) na Riverze z każdymi dwoma kartami, gdyż wiem, że nie może sprawdzić i zaczynam wygrywać duże pulę. Nagle, przebijam pasywnego, "Tight" przeciwnika na Riverze blefami, aby zobaczyć wszystkie swoje żetony przesuwane na drugą stronę stołu, przez zagranie, którego nie zrobiłbym 2 lata temu gdyż daje -EV (ujemną wartość oczekiwaną). Nauczyłem się dużo poprzez czytanie, ale wdrażanie tego co przeczytałem i poprawianie rzeczy, które wydawało mi się, że bardzo dobrze opanowałem, to ciągła bitwa. Poprawianie mojej gry pokerowej jest bardzo podobne do poprawiania mojego uderzenia w golfie. Zwykle przy stole mam kilka myśli o uderzeniu i gdy zauważam nową słabość, która się pojawiła, obojętnie czy kiedyś już była poprawiana czynie, zmieniam swoje myśli.

Ciągła praca nad swoją grą, to to co czyni z niej tak interesującą. Na szczęście, dobra gra daje wygrane pieniądze i granie idealnie nie jest konieczne aby osiągać sukcesy.

(Fałszywy maniak: Gracz który na początku rozdania jest luźny/agresywny i "Tight"/agresywny w późniejszej części. Ich strategia ma na celu osiągnięcie wizerunku LAG (loose-aggressive), aby zapłacono im gdy trafią bardzo silny układ, ale nie tracić wiele z gorszą ręką. Grają "luźno" i szybko przed Flopem i na Flopie, ale zwalniają na Turnie i Riverze, aby uniknąć pułapek. Mają nadzieję, że przeciwnicy przypiszą im pozorny wizerunek przy stole i zapłacą na Riverze gdy Ci trafią silny układ. Będą wygrywać dużo małych puli z nadzieją na trafienie "Monstera" z luźnym wizerunkiem, aby zgarnąć także kilka dużych puli. Kontrą na taką strategię jest sprawdzanie ich podbić z każdymi dwoma kartami do Turna/Rivera i wtedy przebijanie ich. Zgarniesz wystarczająco średnich puli, aby nadrobić na silny układ, na który czasami trafisz.)

Dostępna jest książka doubleasa - Pressure Poker: Poker Strategy and Tools to Improve Your Game (dostępna także w sklepie Pokersavvy)